Οι αγανακτισμένοι

Με αφορμή το άρθρο του Δημήτρη Μητρόπουλου της 28/5/11 στα Νέα, ξεκίνησε μία ανταλλαγή απόψεων στο Facebook μεταξύ εμού και δύο αγαπητών μου φίλων και παλαιών συμμαθητών σχετικά με τις δύο φράσεις με τις οποίες έκλεινε το άρθρο.

Συγκεκριμένα ο αρθρογράφος, αφού εξέφραζε κάποιες απόψεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος των αγανακτισμένων (τελικά κάθε πράξη κρίνεται εκ του αποτελέσματος) έκλεινε το άθρο του με τις εξής φράσεις:

Και το πρόβληµα µε τις πλατείες είναι ότι περισσεύει η µοδάτη διαµαρτυρία, αλλά σπανίζει ο ιδεολογικός προβληµατισµός. Κάτι που είναι ίδιον της επιφανειακής εποχής µας. Οι σηµερινοί αγανακτισµένοι είναι οι χθεσινοί κακοµαθηµένοι.


Τα σχόλια στο Facebook έχουν ως εξής:

Γιώργος: Χωρίς να υπονοώ ότι διαφωνώ με τους "αγανακτισμένους", τολμώ να πώ ότι βλέπω αλήθειες. Ειδικά οι δυο τελευταίες προτάσεις του κειμένου....


Νίκος : Tα κινήματα της πλατείας ζητούν άμεση δημοκρατία. Αυτό κι αν είναι ριζοσπαστική πολιτική πρόταση

Γιώργος:  Νίκο θα μπορούσαμε να συζητάμε ώρες. Προσωπική μου άποψη είναι ότι η "άμεση δημοκρατία" είνα απλά μια ουτοπία... Επίσης, βλέποντας εικόνες από την πρωτόγνωρη (ως προς την μορφή της) εκδήλωση, νομίζω ότι εικόνες "αναξιοπαθούντων" συμμετοχόντ...ων που κατεβαίνουν στην εκδήλωση με τις Harley και τις BMW 1200 RS των 17.000+ ευρώ και με τα μοδάτα Rayban των 120+ ευρώ επιβεβαιώνουν ότι οι τελευταίες 2 προτάσεις του άρθρου μπορεί να μην είναι απόλυτα σωστές αλλά δεν είναι και απόλυτα λάθος......

Γιάννης: Γιώργο, από πότε ένα ζευγάρι Rayban έγινε τεκμήριο ευημερίας??? Εχω και εγώ ένα, και η γυναίκα μου άλλο ένα, αλλά σπάμε εδώ και μέρες το κεφάλι μας να βρούμε λύση, πώς θα ζεσταίνουμε το σπίτι μας από τον Οκτώβριο, γιατί δεν έχουμε να πληρώνουμε 2,50 ευρώ / λίτρο το πετρέλαιο!!!!!!!

Συνεχίζω λοιπόν την κουβέντα και αναμένω σχόλια από τους αγαπητούς φίλους:
 
Γιωργος: Φίλε Γιάννη. Θα πρέπει να σταθούμε στο πνεύμα και όχι στο γράμμα του σχολίου μου, πνεύμα το οποίο συμπυκνώνεται στο ότι συμφωνώ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ με τους αγανακτισμένους. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος:
 
ΣΥΜΦΩΝΩ με τον απολυμένο που αγωνιά γιατί δεν βρίσκει για δουλειά ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ ΨΑΧΝΕΙ και παράλληλα βλέπει τα έξοδα της οικογένειάς του να αυξάνονται μέρα με την μέρα.
 
ΣΥΜΦΩΝΩ με τον απολυμένο που αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με μία κακοπληρωμένη ανασφάλιστη δουλειά που δεν του επιτρέπει να πληρώσει τα σχολεία των παιδιών του και άλλα βασικά (λίγο προσοχή εδώ γιατί τα "βασικά" είναι μία έννοια που ξεχειλώνει εύκολα όπως αναλύω και παρακάτω)

ΣΥΜΦΩΝΩ με τον εργαζόμενο (σαν εμάς, όλους) που αναγκάστηκε να συμβιβαστεί σε μείωση του μισθού του, γεγονός που του στερεί τα βασικά (πάλι τα "βασικά" εδώ) ή τον έχει φεσώσει ο εργοδότης του χρησιμοποιώντας πολλές φορές την κρίση σαν πρόσχημα , η οποία κρίση, όλως τυχαίως, εκείνον (τον εργοδότητη) δεν τον έχει αγγίξει στο παραμικρό με αποτέλεσμα αυτά που δεν δίνει στους εργαζομένους του να τα χαλάει στα μπουζούκια

ΣΥΜΦΩΝΩ με τον νέο που έλιωσε παπούτσια ψάχνοντας για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ δουλειά και δεν βρήκε τίποτα

ΣΥΜΦΩΝΩ με τον νέο που αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με μία κακοπληρωμένη ανασφάλιστη δουλειά που δεν του επιτρέπει να έχει τα βασικά ώστε να ξεκινήσει την ζωή του (λίγο προσοχή πάλι εδώ με τα "βασικά")

ΔΙΑΦΩΝΩ όμως με τον απολυμένο ή τον νέο που περιμένουν να τους χτυπήσουν την πόρτα για να τους δώσουν δουλειά και στο μεταξύ περνάνε το καιρό τους με φραπέδες.

ΔΙΑΦΩΝΩ με αυτούς που απορίπτουν δουλειές γιατί δεν είναι ανάλογες των "προσόντων" τους ή δεν είναι "αξιοπρεπείς".

Δεν υπάρχει "αναξιοπρεπής" δουλειά. Η "χειρότερη" δουλειά είναι πιο αξιοπρεπής από την ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ανεργία. Για μένα προσωπικά, καλύτερα σουβλατζής πτυχιούχος ΕΜΠ παρά άνεργος πτυχιούχος ΕΜΠ.

Και αλήθεια ποιά είναι η "χειρότερη" ή "καλύτερη" δουλειά? Όλες οι δουλειές είναι οι καλύτερες αν σου επιτρέπουν να ζήσεις εσένα και την οικογένειά σου χωρίς να απλώνεις χέρι στην σύνταξη του μπαμπά για χαρτζιλίκι.

ΔΙΑΦΩΝΩ με όσους ξεχειλώνουν την έννοια της "βασικής ανάγκης" εντάσσοντας σε αυτές τα Rayban (να τα Rayban Γιάννη) τις βερμούδες Hugo Boss οι οποίες κάνουν 100 ευρώ (το 1 μπατζάκι !!!), τις δόσεις των Harley και BMW.

ΔΙΑΦΩΝΩ με όσους διαμαρτύρονται γιατί έχουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν το iPAD (αλήθεια, πως ζούσαμε σήμερα χωρίς αυτό, αναρωτιέμαι), να αγοράσουν το κινητό των 400+ και να πληρώσουν τον λογαριασμό της κινητής μέσω της οποίας σέρφαραν όλη μέρα στο Internet μέσω του 400+ κινητού τους. Και πιστεύουν ότι για κάποιο λόγο ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ όλα τα ανωτέρω και μάλιστα με τον πρώτο μισθό από την δουλειά τους (την οποία μάλιστα έπρεπε να βρουν πίνοντας φραπέ)

Αυτοί λοιπόν εντάσονται στην "μοδάτη" διαμαρτυρία και στους "κακομαθημένους" του άρθρου στα ΝΕΑ.

Όσον αφορά τώρα το πετρέλαιο που θα φτάσει τα 2.5 ευρώ έχω να πώ ότι καλά θα κάνουμε όλοι να συνηδειτοποιήσουμε ότι ΟΠΟΙΑ λύση από τις διαθέσιμες και να επιλεγεί (η σημερινή λύση, αναδιαρθρώσεις, χρεωκοπίες, επιστροφές στην δραχμή, όποια και να επιλεγεί) τελικά τον λογαριασμό θα τον πληρώσουμε εμείς οι αδύναμοι. Και το πετρέλαιο, ΟΠΟΙΑ λύση και να επιλεγεί,  2.5 ευρώ θα το πληρώσεις.

Λυπάμαι αν σας χαλάω το όνειρο, αλλά έτσι είναι. Και είναι έτσι γιατί τόσο η κρίση όσο και η λύση της είναι απλά (ίσως όχι τόσο απλά) μαθηματικά μαζί με λίγη θεωρία του χάους. Μαθηματικά για τα οποία πιθανολογώ ότι υπάρχει άγνοια. Αλήθεια, θα ήθελα να ακούσω την προτεινόμενη οικονομική λύση. Γιατί η μόνη λύση την οποία δεν θα την πληρώσουμε όλοι είναι η κομουνιστική (γιούργια να τα πάρουμε από τον Λάτση), λύση που δεν νομίζω ότι βρίσκει πολλούς σύμφωνους. Χώρια που πάλι το πετρέλαιο θα πάει στα 2.5 (τα μαθηματικά βλέπεις)

Και θέλετε αναλυτική και πλήρη κατάθεση των απόψεών μου περί της σημερινής  κρίσης είμαι πρόθυμος να την καταθέσω. Εκτιμώ όμως ότι ξεπερνάνε κατά πολύ το εύρος ενός post.

Μία πρώτη, περισσότερο φιλοσοφική και λιγότερο μαθηματική, ανάλυση του προβλήματος σε ένα απότα πρώτα μου άρθρα από την κρίση "Ξαπλώστρες στην Ψαρού και Χριστούγεννα στο Γκστάαντ"

Η επιστήμη της στατιστικής εν δράσει...

Θεσσαλονίκη-Αθήνα

Ο "νέος" σιδηροδρομικός σταθμός της Θεσσαλονίκης αποτυπώθηκε σε κινηματογραφική ταινία την δεκαετία του 60 στην ταινία "Κάτι να καίει" με την Ρένα Βλαχοπούλου.

Τότε ήταν πραγματικά ολοκαίνουργιος ενώ ξεπέρασε σε μέγεθος ακόμα και αυτόν των Αθηνών. Καθώς ο Σταθμός Λαρίσης παρέμεινε αναλοίωτος στην διαδρομή του χρόνου, ακόμα και σήμερα ο σιδηροδρομικός σταθμός της πρωτεύουσας, σαν μέγεθος, φαντάζει σαν σταθμός επαρχιακής πόλης σε σύγκριση με τον σταθμό της Θεσσαλονίκης.

Οι ταμπέλες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης ακόμα αναφέρουν τον σταθμό σαν "νέο". Όμως από εκείνη την μακρινή δεκαετία του 60 φαίνεται ότι δεν έχει προστεθεί ούτε μία πρόκα και δεν έχει αλλάξει ούτε μία λάμπα.

Ο σταθμός έχει καταντήσει γκρίζος και καταθλιπτικός. Οι πίνακες αναχωρήσεων-αφίξεων, υπερσύγχρονοι τότε (παρόμοιοι με αυτούς που υπάρχουν στα αεροδρόμια) είναι εγκατεστημένοι τόσο στην κεντρικοί σάλα όσο και στις πλατφόρμες. Πλην όμως παραμένουν θλιβερά σβηστοί και το έργο της πληροφόρησης των δρομολογίων έχει ανατεθεί σε (ευγενικό) υπαλληλο πληροφοριών ο οποίος έχει σαν συνδρομή τοιχοκολημένα χαρτιά μεγέθους Α4 με τα δρομολόγια.

Στον αντίποδα αυτής της απελπιστικής εγκατάλειψης και έλλειψης προόδου, τα ειστήριά μας είχαν εκδοθεί απροβλημάτιστα μέσω Internet (χωρίς όμως να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής ή ακύρωσης εάν τύχαινε κάτι).

Η τιμή τους ήταν 60% φτηνότερη από το πιο φτηνό εισιτήριο αεροπλάνου. Εάν συνυπολογίστεί και η διαφορά του ταξί που θα μας πήγαινε σπίτι στην Αθήνα (σε αντίθεση με το "Ελ. Βενιζέλος", ο Σταθμός Λαρίσης είναι στο κέντρο της Αθήνας) το ταξίδι γίνονταν ακόμα πιο συμφέρον από οικονομικής απόψεως.

Η εξωτερική όψη των βαγονιών της υπερταχείας Intercity Express προς Αθήνα ήταν αρχικά απογοητευτική καθώς η εξωτερική τους επιφάνεια ήταν γεμάτη (μάλλον κακόγουτσα) graffity. Μέσα όμως τα βαγόνια ήναν πεντακάθαρα και περιποιημένα και έδιναν την εντύπωση ότι ήταν ολοκαίνουργια.

Η αμαξοστοιχία ξεκίνησε ακριβώς στην ώρα της και ήταν πλήρης επιβατών (ειλικρινά δεν περίμενα τόσο κόσμο). Το προσωπικό φάνηκε ευγενικό και εξυπηρετικό.

Όσον αφορά στην διαδρομή, ταξίδεψα πολύ με τον ΟΣΕ στις αρχές τις δεκαετίας του 80 σαν φοιτητής και η σύγκρισή με την σημερινή εποχή ήταν αναπόφευκτη.

Το ταξίδι ήταν άνετο καθώς η αμαξοστοιχία ταξίδευε με πολύ μεγάλη ταχύτητα και έκανε μόνο 2 στάσεις (Λάρισα και Λιανοκλάδι/Λαμία).

Η ηλεκτροκίνηση στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής δίνει το στίγμα της προόδου. Ελειψαν ακόμη και εκείνα τα παλιά ενοχλητικά και χαρακτηριστικά "ντουκ-ντουκ" από τις γραμμές.

Η μεγαλύτερη (και ακριβότερη) όμως πρόοδος είναι η διπλή γραμμή.

Την δεκαετία του 80, διπλή γραμμή υπήρχε μόνο στα κομμάτια Αθήνα-Οινόη και Πλατύ-Θεσσαλονίκη με σοβαρές συνέπειες τόσο στην ταχύτητα όσο και στην ασφάλεια.





Αντίθετα, σήμερα μονή γραμμή υπάρχει μόνο στην διαδρομή που το τραίνο σκαρφαλώνει τον Μπράλο.





Από την άλλη το κομμάτι σε αποζημιώνει καθώς σου δίνει την ευκαρία να θαυμάσεις την ορεινή διαδρομή με τούνελ και γέφυρες (Γοργοπόταμος ανάμεσα σε αυτές) Αυτό όμως το κομμάτι της διαδρομής θα περάσει σε λίγο στην ιστορία μόλις ολοκληρωθεί η καινούργια χάραξη।






















Παρόμοια απώλεια αξιοθέατων σε όφελος της ταχύτητας υπάρχει και στα Τέμπη. Εκεί οι διπλές σιδηροδρομικές σήραγγες επιτρέπουν στον συρμό να περάσει την κοιλάδα με ταχύτητα μεγαλύτερη των 150 χλμ/ώρα, κρύβοντας όμως από τους επιβάτες το μαγευτικό τοπίο. Αντίθετα η παλιά μονή χάραξη περνούσε δίπλα στο ποτάμι και πρόσφερε μοναδική θέα.

Φτάνοντας τέλος στην Αθήνα σε κάτι λιγότερο από 5 ώρες, ξαναπροσγειώνεσαι στην άσχημη πραγματικότητα με ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΟΛΟΥΣ τους ταξιτζήδες να αλιεύουν (απουσία αστυνομίας) διπλές και τριπλές κούρσες.

Οσο διαρκούσε τα ταξίδι, αυτό που τριβέλιζε το μυαλό μου ήταν το πως καταφέραμε να απαξιώσουμε αυτό το μεταφορικό μέσο. Και το απαξιώσαμε τόσο οικονομικά (με τα ελλείματα) όσο και "συνειδησιακά" καθώς απαξιώθηκε σαν μέσο στην συνείδηση του κόσμου από τον βομβαρδισμό των (κατευθυνόμενα?) αρνητικών ειδήσεων και δημοσιευμάτων.

Και το ακόμα χειρότερο, η απαξίωση ήρθε ΜΕΤΑ τον ΠΑΚΤΩΛΟ επενδύσεων στις υποδομές (ηλεκτροκίνηση, διπλή γραμμή, νέα χάραξη, νέο τροχαίο υλικό). Λίγο μυστήριο δεν είναι?

Καταλήγοντας, το να ταξιδέψεις με το ΚΤΕΛ αντί με το τραίνο για Αθήνα δεν είναι και η πιο έξυπνη κίνηση σύμφωνα με τα δικά μου ταπεινά κριτήρια που παραθέτω κατωτέρω:

• Ταχύτητα και ασφάλεια μέσου

• Ανεση μέσου (τουαλέτα, καφετέρια, ευκαιρίες "ξεμουδιάσματος" από την καρέκλα)

• Ευκολία πρόσβασης στους σταθμούς αφετηρίας και τέρματος. Και στους δύο σταθμούς υπάρχει άμέση πρόσβαση στο μετρό (στην Θεσσαλονίκη σε πολύ μελοντικό χρόνο, όταν ολοκληρωθεί το έργο). Αντίθετα φτάνοντας στον σταθμό ΚΤΕΛ του Κηφισού στην Αθήνα είσαι, ελλείψει άλλων μέσων, στο έλεος των ταξιτζήδων.

Υ.Γ. Εκπληκτική ομορφιάς είναι ακόμα η διαδρομή δίπλα στον ποταμό Νέστο (από Δράμα προς Καβάλλα)

Όταν η δημοκρατία δεν είναι και τόσο δημοκρατία

Η Δημοκρατία είναι, από την φύση της, ένα ατελές πολίτευμα.

Και αυτό γιατί η τέλεια Δημοκρατία είναι μια ουτοπία. Και είναι ουτοπία γιατί η φιλοσοφία και οι αρχές στις οποίες στηρίζεται πάει κόντρα στους νόμους της Μητέρας Φύσης που μας περιβάλλει.

Στην Μητέρα Φύση επιβιώνει και επιβάλλεται ο ισχυρότερος ή/και ο πιο τυχερός. Πάνω σε αυτό στηρίχθηκε όλη η διαδικασία της εξέλιξης. Είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι ο άνθρωπος κατόρθωσε (ή θα κατορθώσει) να νικήσει ή να ακυρώσει μέσα σε 1 ή 2 εκατονταετηρίδες αυτό τον μηχανισμό που δουλεύει αλάνθαστα μερικά εκατομύρια χρόνια και έφερε την ζωή πάνω στην γη στην μορφή που βρίσκεται σήμερα.

Αυτό μπορεί να γίνει ευκολότερα κατανοητό από το πιο κάτω παράδειγμα:

Σε μία ιδανική Δημοκρατία εντός της οποίας λειτουργεί τέλεια ο μηχανισμός απονομής Δικαιοσύνης, μια οπoιαδήποτε δικαστική διαμάχη είναι πολύ πιθανό να κερδηθεί (με απολύτως νόμιμους τρόπους) από τον ισχυρότερο.

Και αυτό γιατί ο ισχυρότερος (πλουσιότερος) έχει την οικονομική δυνατότητα να προσλάβει περισσότερους και καλύτερους δικηγόρους οι οποίοι με την σειρά τους θα φροντίσουν να εκμεταλευστούν με τον καλύτερο τρόπο το γράμμα του νόμου προς όφελος του πελάτη τους, πηγαίνοντας την υπόθεση ακόμα και μέχρι τον Αρειο Πάγο

Τι τύχη θα μπορούσε να έχει σε αυτή την περίπτωση ο μικροαστός ή ο εργάτης αφού δεν θα είχε τα οικονομικά μέσα να ανταπεξέλθει σε ένα τέτοιο αγώνα?

Αν λοιπόν τα παραπάνω θα μπορούσαν να ισχύουν σε μία τέλεια Δημοκρατία, φανταστείτε πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα στην πραγματική ζωή όπου η Δημοκρατία είναι ατελής.

Από την άλλη, όπως είχε πεί και ο Τσώρτσιλ, "η Δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, δυστυχώς όμως δεν υπάρχει και καλύτερο".

Και αυτό γιατί, ακόμα και στην ατελή Δημοκρατία, ο ασθενέστερος δεν είναι παντελώς έρμαιο και βορά στον ισχυρότερο. Η ατελής Δημοκρατία του προσφέρει ένα, έστω και στοιχειώδη, μανδύα προστασίας ενώ επιπλέον του παρέχει το δικαίωμα να επιλέγει ποιός τον κυβερνά (και κατ' επέκταση ποιός φροντίζει για την διατήρηση του μανδύα αυτού)

Όταν όμως η ατελής Δημοκρατία αρχίζει να τείνει προς την ανυπαρξία και προς τον εκφυλισμό τότε τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται επικίνδυνα. Και όταν αυτό συμβαίνει στην μεγαλύτερη Δημοκρατία και την μεγαλύτερη υπερδύναμη του Πλανήτη (τις Ηνωμένες Πολιτείες) τότε τα πράγματα γίνονται τραγικά επικίνδυνα.

Διαβάστε το σχετικό άρθρο στην Καθημερινή με τίτλο "Ακριβό καταναλωτικό αγαθό η Δημοκρατία"

Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι Δημοκρατικές Αυτοκρατορίες (π.χ. Αθήνα, Ρώμη) άρχισαν να καταρέουν όταν εκφυλίστηκε η Δημοκρατία τους με πρακτικές που ακολουθούνται σήμερα στις Η.Π.Α.

Και αυτό γιατί αυτές οι πρακτικές οδηγούν στην εξουσία ανθρώπους με ακραίες πεποιθήσεις σαν την Σάρα Πέιλιν ή την Κριστίν Ο' Ντόνελ (διαβάστε για αυτήν στο σχετικό άρθρο την Καθημερινής πατώντας εδώ)

Και αν στην Αρχαία Εποχή η κατάρευση των αυτοκρατοριών είχε περιορισμένο σχετικά τοπικό αντίκτυπο, στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρότερα.

Φανταστείτε να επηρεάζουν την παγκόσμια οικονομία (και κατ' επέκταση την ζωή όλων μας) άτομα με την ιδεολογία του κινήματος του Tea Party.

'Η, ακόμα χειρότερα, τα άτομα αυτά να κρατούν στα χέρια τους το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο του κόσμου.....

Διόδια Νο 2 - Ορισμένες αμείλικτες αλήθειες

1) Μία νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση (από όποιο κόμμα, αδιάφορο) αποφασίζει να εκχωρήσει τις εθνικές οδούς. Αφού καμμία νόμιμη αρχή (π.χ. δικαστήριο, Συμβούλιο της Επικρατείας) δεν θέτει ζήτημα μη νομιμότητας κ.λπ., τότε ο κάθε σώφρων σκεπτόμενος αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει τίποτα παράνομο στο να εκχωρηθεί η συγκεκριμένη δημόσια περιουσία εναντι τιμήματος (στην προειμένη περίπτωση η εταιρεία οφείλει να καταβάλει το τίμημα σε είδος δηλ. συντήρηση δρόμων και δημιουργία νέων).

2) Τώρα αν δεν μας αρέσει, το μόνο που νομίμως δικαιούμαστε να κάνουμε είναι α) να προσφύγουμε στα δικαστήρια β) να ψηφίσουμε μία άλλη νόμιμη κυβέρνηση η οποία, αν μπορεί με νομικώς ορθό τρόπο, να αναιρέσει τις αποφάσεις της προηγούμενης και να διακόψει την εκχώρηση.

3) Δεν νομιμοποιούμαστε να κάνουμε ότι μας γουστάρει επειδή δεν συμφωνούμε με αυτά που νομοθέτησε/έπραξε η οποιαδήποτε νόμιμη κυβέρνηση. Μια τέτοια πράξη αντιβαίνει στις αρχές της δημοκρατικής νομιμότητας.

Γιατί αν κάνουμε ότι μας γουστάρει με τα διόδια, κατά την ίδια λογική αύριο μπορούμε να πούμε ότι δεν πληρώνω την παραμονή μου στα ξενοδοχεία ΞΕΝΙΑ (όταν εκχωρηθούν και αυτά), δεν πληρώνω εισιτήριο στο ΤΑΕΚ ΒΟ ΝΤΟ γιατι παρανόμως εκχωρήθηκε στη εταιρεία που το εκμεταλεύεται. Και γιατί όχι, να θεωρήσουμε παράνομο και άδικο τον νόμο που μας αναγκάζει να πληρώνουμε ενοίκιο στο σπίτι που μένουμε, οπότε δεν πληρώνουμε και εκεί.

Βλέπετε, αυτή την έννοια έχει η Δημοκρατία. Είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούουμε στους νόμους της και στις αποφάσεις της κυβέρνησης (εφόσον οι τελευταίες δεν έχουν κυρηχτεί παράνομες από την δικαστική εξουσία)

4) Βέβαια, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η είσπραξη διοδίων είναι παράνομη για χίλιους δυο δικονομικούς λόγους και να μην πληρώνουμε και να ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ οτι δεν θα συμβεί τίποτα και ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας (γιατί έτσι μας είπε ο κουμπάρος μας).

Προσωπικά πιστεύω ότι οι μεγάλες εταιρείες (κατασκευαστικές ή άλλες) δεν είναι τυχαία μεγάλες. Είναι μεγάλες γιατί α) διευθύνονται από 1 ή περισσότερα γερά μυαλά (ακόμα κ λαμόγιο να είσαι, μυαλό χρειάζεται) και β) γιατί υπολογίζουν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ότι κάνουν, και τα έχουν εξετάσει όλα τόσο απο νομική όσο και από οικονομική άποψη.

Είναι λοιπόν πραγματικά αστείο να νομίζεις κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν προβλέψει τις ενέργειες των "αγωνιστών". Να είστε σίγουροι ότι και τις έχουν υπολογίσει και τις έχουν συνυπολογισει στο κόστος της επένδυσής τους.

Και μόλις φτάσει η χρονική στιγμή που τα νούμερά τους θα τους δείξουν ότι πέφτουν έξω από τις αρχικές προβλέψεις, τότε θα μαζέψουν τα στοιχεία που έχουν (πινακίδες κ.λπ.), θα οργανώσουν τις στρατιές των καλοπληρωμένων δικηγόρων και θα πάνε τους κακοπληρωτές μέχρι τον Αρειο Πάγο.

Και τότε, αυτοί που σήμερα δεν πληρώνουν, θα τρέχουν με τους φτηνούς και χασοδίκηδες δικηγόρους (γιατί δεν θα μπορούν να πληρώσουν τους άλλους, τους καλούς) να βρούν το δίκιο τους (αλήθεια, ξέρετε πόσο κάνει μια παράσταση στον Αρειο Πάγο ?).

Και εννοείται ότι οι εταιρείες δεν θα κυνηγήσουν όλους. Θα κυνηγήσουν μόνο λίγους, έτσι για να γίνει ντόρος...

Τελικά, δεν ξέρω αν νομικά στέκουν ή δεν στέκουν τα διόδια, αυτό που υποψιάζομαι είναι ότι τελικά οι εταιρείες θα νικήσουν.....

1967 εναντίον 2010

Αναδημοσιεύω ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ ανάρτηση ανώνυμου αναγνώστη στο δημοφιλές blog tro-ma-ktiko.

Τα σχόλια και τους προβληματισμούς τους αφήνω σε εσάς...

<<<<<< ΑΡΧΗ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ >>>>>>>

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ

Γράμμα από έναν οργισμένο Δημοκράτη

Καταραμένε Παπαδόπουλε, 40 χρόνια μετά, και ακόμα τυραννάς τα καημένα παιδιά της νέας τάξης.

Γιατί βρε άθλιε; Νομίζεις πώς δεν θυμάμαι ότι μου στέρησες στο χωριό μου την λάμπα πετρελαίου και τον χωματόδρομο που τόσο αγαπούσα και μου έφερες ηλεκτρικό, άσφαλτο και τηλέφωνο στην καλύβα μου, και που έδωσες 20ετες άτοκο δάνειο για να κάνω σπίτι, με μόνο όρο μάλιστα να έχει την τουαλέτα μέσα!

Και ειλικρινά τσατίζομαι γιατί ο άθλιος ο χουντικός κατάφερνε να φτιάχνει τόσα έργα σχεδόν δωρεάν, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική ΜΟΜΑ! Γιατί ρε χάλασες την πιάτσα; Σε πείραζε να δώσεις την δουλειά σε κανένα εργολάβο; Πέθαναν της πείνας οι άνθρωποι και κοντά σ’ αυτούς και τόσοι άλλοι μεσάζοντες και σύμβουλοι.

Ποιός σου είπε ρε παλιάνθρωπε ότι θέλαμε να γίνουμε Βιομηχανική χώρα και ξεκίνησες να φτιάχνεις σε όλη την Ελλάδα Βιομηχανικές περιοχές ξεκινώντας από τα Οινόφυτα;Αλλά ξέρω γιατί τα έκανες… Γιά να βρίσκουν χιλιάδες Έλληνες δουλειά εκεί, τόσα χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και να ταλαιπωρούνται λες και πείραζε να είχαμε λίγο νέφος περισσότερο;

Ποιός σου είπε ρε ότι θέλαμε να παράγουμε προϊόντα; Εμείς να καταναλώνουμε θέλαμε!Δεν φτάνει αυτό παλιοδικτάτορα, αλλά διέγραψες τα αγροτικά χρέη του πατέρα μου και όλων των αγροτών; Τους καλόμαθες, τους έλυσες τα προβλήματά τους και τώρα κάθε τρεις και λίγο μπλόκα!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά έστελνες και εκείνο τον Μακαρέζο και έκανε συμφωνίες ακόμη και με τους Κινέζους και τους πουλούσες τα αγαθά που έκανε εξαγωγή η χώρα και πέταξες στον δρόμο τόσους μεσάζοντες.

Άσε εκείνος ο Πατακός με το μυστρί του! Βρε μανία!Κάθε μέρα εγκαίνια για σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, γέφυρες, δρόμους και εργατικές κατοικίες! Μας ζάλιζες στα επίκαιρα όποτε πηγαίναμε σινεμά!

Τι κατάφερες ρε; Τί μαγείρεψες και πήρες βραβείο οικονομικής ανάπτυξης το 73 χωρίς να πάρεις δάνεια και να αφήσεις χρέη;Δεν ντράπηκες να ταπεινώσεις το δολάριο επί τόσα χρόνια;Ακούς εκεί! Η δραχμή ισχυρότερη από το δολάριο!Τί σου κάναμε και μας καταράστηκες για να φτάσουμε τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη;

Αχρείε Παπαδόπουλε, αφού έτρωγες μόνο το φαγητό σου, στο τέλος δεν είχες τίποτα να αφήσεις. Το μόνο σου περιουσιακό στοιχείο να ήταν η στολή σου!Και αντί να την δωρίσεις τρομάρα σου στο κράτος είχες ζητήσει να σε θάψουν με αυτήν!

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι γιατί ξεκίνησες την ιστορία να βγάλεις τα πετρέλαια στον Πρίνο και ξεκίνησες να μας βάζεις σε περιπέτειες με τους καλούς μας γείτονες τους Τούρκους;Μια χαρά δεν κοιμόμασταν ήσυχοι; Ήθελες να μας κάνεις παραγωγούς πετρελαίου σαν τους αραπάδες;

Tα εργοστάσια ενέργειας που κατασκεύασες π.χ. στην Πτολεμαΐδα ή στους Φιλίππους που τα έφτιαξες μάλιστα με τους Ρώσους κομουνιστές για ποιόν λόγο τα έκανες;Σώνει και καλά να καταργήσεις όλες τις λάμπες πετρελαίου στα χωριά και γέμιζες στύλους και καλώδια όλη την ύπαιθρο! Βρε μανία.

Χώρια τα στάδια αθλητισμού σε όλη τη χώρα. Άκου λέει «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο»! Άσχημα περνάει τώρα η νεολαία πίνοντας φραπέδες στις καφετέριες;

Βρε άχρηστε αναχρονιστικέ, αντιδημοκράτη ποιός σου είπε ότι ήθελα να μπορώ να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή και να μην φοβάμαι μην μπει κανένας μέσα το βράδυ για πλιάτσικο;Ακούς εκεί να μου κάνει κουμάντο στον αν θα αμπαρώσω την πόρτα μου ή όχι… Ποιός σου είπε ότι ήθελα να νιώθω ασφαλής ρε παλιοφασίστα;

Τέλος σιχαμερέ φασίστα αντί να κάνεις μνημεία για τον Ζαχαριάδη και όλα τα καλά παιδιά που πάλεψαν να μην υπάρχει Έλληνας πάνω από τον Όλυμπο, εσύ τους έστειλες εξορία και ακύρωσες όλα τα σχέδια τους που θα μας έκαναν ένα όμορφο παράδεισο με κολεχτίβες και κολχόζ, όπως τα κατάφεραν οι ευτυχισμένοι γείτονες μας οι Βούλγαροι οι Αλβανοί οι Ρουμάνοι και λοιποί τυχεροί των Ανατολικών χωρών που εισπράττουν τώρα τόσο συνάλλαγμα από τα εργαζόμενα κορίτσια τους στο εξωτερικό, ενώ οι δικοί μας επιστρέφοντας πήραν συντάξεις και τους κοροϊδεύουν.

Αλλά μετά την γκέλα του πολέμου του Γιομ Κιπουρ, πλήγωσες ανεπανόρθωτα τους φίλους μου τους Ισραηλίτες.Ακούς εκεί να μην δώσεις διευκολύνσεις στους Αμερικάνους και τους Εβραίους για χάρη των Αράβων που μας παίρναν όλο το ελληνικό τσιμέντο για τα έργα τους σε μια εποχή που όλοι οι πολίτες και το κράτος εδώ έκτιζαν και τα τσιμεντάδικά μας είχαν τρελαθεί στην δουλειά;Ευτυχώς που μετά τα πούλησε η Νέα Δημοκρατία στους ξένους αφού το – ΠΑΣΟΚ πρώτα τα… κοινωνικοποίησε και τα έκανε ζημιογόνα – και τώρα επιτέλους έτσι ησυχάσαμε!

Δεν ντρέπεσαι βρε άθλιε εχθρέ της Δημοκρατίας;Μας στέρησες ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα να μην τραγουδάμε 14 τραγούδια του Θεοδωράκη; Ξέρεις τι ψυχολογικά τραύματα μας προκάλεσε εκείνη η απαγόρευση; Τραύματα βαθιά που δεν έχουν επουλωθεί ακόμη!

Όλα αυτά τα γράφω γιατί μετά από τόσα χρόνια εξακολουθώ να ακούω τον έξαλλο τον γείτονα μου, που μου τα πρήζει και να φωνάζει κάθε τέτοια μέρα ΖΗΤΩ Η 21 AΠΡΙΛΙΟΥ!Bαρέθηκα να ακούω συνέχεια «Πού είσαι Παπαδόπουλε…» όταν πέφτω στα μπλόκα της Εθνικής οδού όπου διάφορες κοινωνικές ομάδες αγροτών – ποδοσφαιρόφιλων και άλλων διαμαρτυρομένων ανθρώπων ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα – πάντοτε υπό την προστασία της αστυνομίας – να σταματούν την κυκλοφορία, καθώς και κάθε φορά όταν βρίσκομαι στο κέντρο των Αθηνών όπου φιλήσυχοι πολίτες εκφράζουν πολιτισμένα και ειρηνικά την αγανάκτησή τους για τις αδικίες σε βάρος τους, έχοντας επιπλέον παράλληλα την ευθύνη να προστατεύσουν τα καταστήματα, τους εργαζομένους και τους περαστικούς από τους προβοκάτορες φασίστες που σπάνε, καίνε και καταστρέφουν τα πάντα.

Άσε και αυτούς τους ταξιτζήδες που είναι όλοι τους πρώην χαφιέδες της ασφάλειας. Ούστ Φασισταριά!Εγώ είμαι Δημοκράτης ρε, και ας πεινάω, και ας μου έχει βγάλει στο σφυρί η Τράπεζα το σπίτι, και ας είμαι άνεργος και εγώ και τα παιδιά μου και ας ταλαιπωρούμαι όποτε χρειαστεί να πάω στα νοσοκομεία και ας κοιμάμαι κλειδαμπαρωμένος το βράδυ μπας και κάνει ντου κανένας οικονομικός μετανάστης… αφού βέβαια ενημερωθώ πρώτα από την τηλεόραση για τις κλοπές, τις κομπίνες και τις μίζες τόσων και τόσων πρώην υπουργών – πράσινων και γαλάζιων – που οι άνθρωποι τι έκαναν τελικά;

Εξαργύρωσαν τους κόπους και τους αγώνες τους για την εδραίωση της Δημοκρατίας μετά την μεταπολίτευση!Λίγο το έχεις αυτό; Είμαι Δημοκράτης ρέ! Τ’ ακούς;

Κείμενο αγνώστου Έλληνος “Δημοκράτη” από το Διαδίκτυο

<<<<<< ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ >>>>>>>

Διόδια

Εχοντας διαβάσει άπειρα μηνύματα από διάφορους «αγωνιστές» κατά των διοδίων (οι οποίοι , σαν γνήσιοι συνομωσιολόγοι, κατηγορούν όσους διαφωνούν μαζί τους σαν βαλτούς των κατασκευαστικών εταιρειών) θα ήθελα να παραθέσω και εγώ την ταπεινή μου άποψη.

1) Ημουνα νιος και γέρασα περιμένοντας τόσα χρόνια το δημόσιο να φτιάξει σωστούς δρόμους.ΠΛΗΡΩΝΩ ΛΟΙΠΟΝ αδιαμαρτύρητα έτσι ώστε να προλάβω να δω σωστούς δρόμους πριν πεθάνω και, απλά, ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ποιος τους εκμεταλλεύεται..

Και αφήνω τους «αγωνιστές» να παλεύουν για δρόμους που ΘΑ είναι ΚΑΙ ποιοτικοί ΚΑΙ δημόσιοι (όλοι ξέρουμε ότι αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ). Άντε λοιπόν και «καλά σαράντα» περιμένοντας.

2) Πραγματικά είδα το τμήμα της Εθνικής Αθήνας-Θήβας που χρησιμοποιώ να φτιάχνεται ΑΜΕΣΩΣ και ΑΡΙΣΤΑ μετά των εκχώρηση της παραχώρησης (ιδιωτική πρωτοβουλία γαρ). Οπότε ΧΑΛΑΛΙ τα διόδια.

ΜΕΜΠΤΟ όμως το ότι όλα τα έργα γίνονταν καλοκαίρι αυξάνοντας κάθετα την ταλαιπωρία του κόσμου και μειώνοντας κάθετα τα κόστη ασφαλτόστρωσης ώστε να μεγιστοποιούνται τα κέρδη. Αλλά και πάλι δεν φταίνε οι εταιρείες αλλά το χαζο-διεφθαρμένο δημόσιο που δεν έβαλε σχετική ρήτρα .

3) Πληρώνω ΜΟΝΟ όταν βιάζομαι!!! Γιατί, αυτή είναι η έννοια των διοδίων. Αν όλοι οι αυτοκινητόδρομοι ήταν τζάμπα, τότε ΟΛΟΙ θα τους χρησιμοποιούσαν για ψύλλου πήδημα και τότε θα ήταν μονίμως μποτιλιαρισμένοι.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ π.χ. την Αττική Οδό για ψύλλου πήδημα και όταν δεν βιάζομαι και μετά να γκρινιάζω γιατί είναι ακριβή. Απλά χρησιμοποιώ τους άλλους δρόμους που είναι ΤΖΑΜΠΑ και γλυτώνω την γκρίνα και την ζοχάδα..

Αν όμως βιάζομαι, ΝΑΙ την πληρώνω και ΧΑΛΑΛΙ στην εταιρεία που την έφτιαξε και την συντηρεί.

Γιατί τόσα χρόνια ΒΑΡΕΘΗΚΑ να χαλάω 1 ώρα (τουλάχιστον) για να βγώ στην Εθνική. ΧΑΛΑΛΙ τα 2.8 eur για να βγαίνω στον μισό (και λιγότερο) χρόνο ΟΤΑΝ ΒΙΑΖΟΜΑΙ.

Κάποιοι νομίζουν ότι παίρνοντας τους παράδρομους τιμωρούν τις Εταιρείες. Στην πραγματικότητα όπως εξυπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο υπάρχουν οι αυτοκινητόδρομοι. Χρησιμοποιώντας τους παράδρομους, αποσυμφορούν τους αυτοκινητόδρομους ώστε να εξυπηρετούνται αυτοί που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ χρειάζονται τον γρήγορο τρόπο μετακίνησης την δεδομένη στιγμή και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν την αξία αυτής της υπηρεσίας.

Από την άλλη, ΜΕΜΠΤΟ όταν οι παράδρομοι είναι σε ΑΘΛΙΑ κατάσταση (π.χ. Μαλακάσα-Δήλεσι) ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΣ έτσι τον κόσμο να πάει από τον αυτοκινητόδρομο και να πληρώσει τα διόδια!!!! Και πάλι όμως δεν φταίνε οι εταιρείες αλλά το χαζο-διεφθαρμένο δημόσιο που δεν έβαλε σχετική ρήτρα ή που (αν έβαλε) δεν μπορεί να την εφαρμόσει.

ΜΕΜΠΤΟ ακόμη που πριν μπεις στην Αττική Οδό, δεν ξέρεις αν υπάρχουν κυκλοφοριακά προβλήματα. Σχετικές προειδοποιήσεις σε φωτεινές ταμπέλες υπάρχουν συνήθως ΜΕΤΑ τα διόδια. Οπότε νοιώθεις κ λίγο μ@λ@κ@ς όταν, λίγα μέτρα αφού έχεις πληρώσει τα διόδια, διαπιστώνεις ότι σε περιμένει μποτιλιάρισμα οπότε τα 2.8 ευρουλάκια σου πήγανε στράφι. Να μην ξαναπώ όμως πάλι για το ποιος φταίει…..

4) ΝΑΙ, θα πληρώσω στο Ζευγολατιό για τον δρόμο (Κόρινθος-Πάτρα) που ΘΑ φτιαχτεί. ΝΑΙ, θα πληρώσω γιατί ΒΑΡΕΘΗΚΑ τόσα χρόνια να παραμένει αυτός ο δρόμος-καρμανιόλα απαράλαχτος και, ΝΑΙ, θα πληρώσω μήπως και προλάβω να τον δώ να τελειώνει.

Και, ναι, αν δεν βιάζομαι, θα πάρω την παλιά εθνική που είναι ΤΖΑΜΠΑ!!!!!

Τέλος, θέλω να αναφέρω ότι πραγματικά απόρησα με τις ενέργειες ενός «αγωνιστή» που, όπως διάβασα σε κάποιο blog (μπορεί και στο troktiko), το Πάσχα του 2010 προσπάθησε να πουλήσει μαγκιά στα διόδια της Ελευσίνας προσπαθώντας να περάσει τζάμπα με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί με αστυνομίες κλπ (και γκρίνιαζε και από πάνω)

Με δεδομένο ότι την τελευταία φορά που πέρασα τα διόδια της Ελευσίνας τα είδα να λειτουργούν κανονικά, προφανώς το μόνο που κατάφερε ήταν να ταλαιπωρήσει με την πολύωρη καθυστέρηση την οικογένειά του και να τους χαλάσει το Πάσχα. Πανέξυπνη και επιτυχημένη κίνηση. Πραγματικά.