Πώς όλοι είδαμε το τυρί (του Ευρώ) και κανείς την φάκα (του χρέους).

Θα ήθελα να ξεκινήσω αυτή την δημοσίευση απολογούμενος, αφενός στους αναγνώστες για το μέγεθός της (γράφτηκε όμως με τον νού σε όσους ελάχιστη σχέση έχουν με την οικονομική επιστήμη) και αφετέρου στους κατ’ εξοχήν οικονομικούς επιστήμονες τόσο για τις απλουστεύσεις και τις παραδοχές (που έγιναν για τον ίδιο λόγο) όσο για τα τυχόν λάθη μου (εκτιμώ όμως ότι σε όσα γράφω παρακάτω είμαι ακριβής σε ικανοποιητικό βαθμό).

Σύνοψη

Η ιστορία κατέδειξε ότι το ευρώ επηρέασε αρνητικά τα οικονομικά δρώμενα στην Ελλάδα καθώς παρενέβη στους κατωτέρω προϋπάρχοντες οικονομικούς μηχανισμούς:

• Συναλλαγματικές ισοτιμίες
• Κρατικός δανεισμός
• Επιτόκια

 Για να κατανοήσει όμως κάποιος το πώς αυτά επηρεάστηκαν από το Ευρώ καθώς και τις σχετικές συνέπειες, θα πρέπει πρώτα να έχει κατανοήσει τους βασικούς έστω μηχανισμούς λειτουργίας τους.

Πλην των ανωτέρω,αναλύονται ακόμα (με απλουστεύσεις και παραδοχές επαναλαμβάνω) οι μηχανισμοί των δασμών, η χρήση των συναλλαγματικών αποθεμάτων, τα θέματα που πιθανόν να αντιμετωπίζουν οι χώρες με ισχυρά νομίσματα και οικονομίες καθώς και η διαδρομή και οι ευθύνες της Ελλάδας που την έφεραν στην σημερινή κατάσταση.

Όλα τα παραδείγματα που αναφέρονται στα επόμενα κεφάλαια καθώς και οι αναφερόμενες ισοτιμίες είναι καθαρά υποθετικά.

Συναλλαγματικές ισοτιμίες

Επιστροφή στην σύνοψη

 

Πώς λειτουργούν

Οι παλιές καλές συναλλαγματικές ισοτιμίες («πόσες δραχμές χρειάζεσαι για να αγοράσεις ένα μάρκο») είναι ένας πολύ παλιός αυτορυθμιζόμενος μηχανισμός ο οποίος αντανακλά με τίμιο και δίκαιο τρόπο τις διαφορετικές δυνατότητες των οικονομιών του πλανήτη. Οδηγεί δε στο γνωστό αποτέλεσμα οι πλούσιες οικονομίες να έχουν ισχυρά (ακριβά να αγοράσεις) νομίσματα και οι
φτωχές το αντίθετο.

Επιπλέον αυτός ο θαυμαστός μηχανισμός (αυτορυθμιζόμενος επαναλαμβάνω) βοηθάει ώστε να τηρείται μια ισορροπία καθώς βάζει από μόνος του ένα φρένο στο να γίνονται οι πλούσιες χώρες συνέχεια πλουσιότερες και οι φτωχές φτωχότερες.

Έστω λοιπόν ότι εξετάζουμε τις οικονομικές σχέσεις 2 κρατών, της Ελλάδας (δραχμή) και της Γερμανίας (μάρκο).

Κάθε μία από τις δύο παράγει κάτι που η άλλη δεν έχει και επιθυμεί να αγοράσει.

Η Γερμανία παράγει Mercedes. Το κόστος κατασκευής τους είναι υψηλό καθώς χρειάζονται ακριβές πρώτες ύλες (η Γερμανία τις διαθέτει), περίπλοκο σχεδιασμό και υψηλή τεχνογνωσία (έχει και από αυτό) και εξειδικευμένο και συνεπές προσωπικό (το έχει και αυτό). Πωλούνται δε (μαζί με ένα εύλογο κέρδος) 40.000μάρκα το κομμάτι.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να φτιάξει Mercedes. Της λείπουν όλα τα ανωτέρω που έχει η Γερμανία. Επιπλέον όλοι οι Έλληνες θέλουν (λαχταρούν για να είμαστε ακριβής) από μία Mercedes.

Από την άλλη η Ελλάδα παράγει ντομάτες. Το κόστος παραγωγής της ντομάτας είναι πολύ-πολύ χαμηλότερο καθώς η διαδικασία παραγωγής είναι σχετικά απλή. Πωλούνται δε  (μαζί με ένα εύλογο κέρδος) 1 δραχμή το κιλό.

Οι κλιματικές συνθήκες της Γερμανίας δεν επιτρέπουν την παραγωγή ντομάτας. Οι ντομάτες αρέσουν όμως στους Γερμανούς.

Έτσι, οι 2 χώρες αποφασίζουν να ξεκινήσουν εμπορικές συναλλαγές. Και έστω ότι η ισοτιμία είναι 1 δραχμή = 1 μάρκο όταν ξεκινάνε οι συναλλαγές αυτές.

Καθώς όλοι οι οικονομικά ενεργοί Έλληνες θα θέλουν να αγοράσουν από μία Mercedes, θα δημιουργηθεί μια μεγάλη ζήτηση για μάρκα (η Mercedes δέχεται μόνο μάρκα).

Από την άλλη η ζήτηση για δραχμές θα είναι πιο περιορισμένη καθώς η ντομάτα που πουλάει η Ελλάδα είναι πολύ φτηνότερο προϊόν (μην ξεχνάμε ότι κάθε Mercedes ισούται με 40 τόνους ντομάτες, 1000 Mercedes είναι 40.000 τόνοι ντομάτες κ.ο.κ, πόσες ντομάτες να φάνε πια αυτοί οι Γερμανοί, θα σκάσουνε)
 
Καθώς όλοι οι Έλληνες θέλουν μάρκα για να πάρουν Mercedes, και καθώς οι Γερμανοί δεν έχουν και ιδιαίτερη καούρα για δραχμές, οι Γερμανοί λένε: «Γιατί να πουλάω το μάρκο μου 1 δραχμή και να μην το πουλάω 2 δραχμές και να πάρω τις ντομάτες ακόμα πιο φτηνά?» (άρα για κάθε Mercedes τώρα οι Έλληνες πρέπει να δώσουν στους Γερμανούς 80 τόνους ντομάτες)

Παρόλα αυτά οι Έλληνες επιμένουν να ζητάνε μάρκα για Mercedes. Η Γερμανία, βλέποντας πρόθυμους αγοραστές για τα μάρκα της, ανεβάζει την ισοτιμία  στο 1 μάρκο = 3 δραχμές (1 Mercedes=120 τόνοι ντομάτες)

Ακριβαίνοντας το μάρκο, η Mercedes γίνεται όλο και λιγότερο προσιτή στον πολύ κόσμο που παράγει μόνο μικρές ποσότητες ντομάτας (σημειωτέον ότι θα πρέπει να διακρατήσει και κάποια ποσότητα για προσωπική χρήση).  Μόνο οι μεγαλοπαραγωγοί ντομάτας μπορούν να στείλουν στην Γερμανία τους τόνους που ζητάνε οι Γερμανοί για στείλουν μία Mercedes.

Και αν το μάρκο φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα (π.χ. 1 προς 100) ούτε οι μεγαλοπαραγωγοί θα μπορούν να στείλουν τις απαραίτητες ποσότητες. Τότε οι Γερμανοί, βλέποντας ότι στην τιμή που βάλανε το μάρκο δεν το αγοράζει κανείς και οι Mercedes μένουν απούλητες, ρίχνουν την ισοτιμία μέχρι να ξαναβρεθούν αγοραστές.

Άρα η ισοτιμία θα βρεί την ισορροπία της εκεί που η (φτωχή) Ελλάδα θα αγοράζει τόσες Mercedes των 40.000 μάρκων όσες και οι ντομάτες (της 1 δραχμής το κιλό) που διαθέτει για εξαγωγή.

Άρα:

Το σημείο στο οποία θα σταθεροποιηθεί η ισοτιμία (1 μάρκο προς π.χ. 75 δρχ.) αντανακλά την οικονομική διαφορά της πλούσιας Γερμανίας (που παράγει προϊόντα υψηλής αξίας που όλοι θέλουν να αποκτήσουν) με την φτωχή Ελλάδα (που παράγει προϊόντα χαμηλής αξίας).

Επιπλέον, καθιστώντας τα Γερμανικά προϊόντα πολύ ακριβότερα σε σχέση με τον αν η ισοτιμία ήταν 1 προς 1, η Ελλάδα προστατεύεται από ακατάσχετη οικονομική αιμορραγία προς την Γερμανία και διασφαλίζει ότι όλες οι εξαγώγιμες ντομάτες της θα πουληθούν (αφού έχουν καταστεί εξευτελιστικά φτηνές για τον Γερμανό)

Το πρόβλημα:

Στην πραγματική ζωή η Γερμανία δεν πουλάει μόνο Mercedes (ένα είδος πολυτελείας που μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτό). Οι Γερμανοί πουλάνε ακόμα (με μάρκα πάντα)

• Είδη πρώτης ανάγκης (τρόφιμα, φάρμακα, ενέργεια κ.λπ)
• Κεφαλαιουχικά αγαθά (μηχανήματα) που η Ελλάδα δεν
  έχει και που της είναι απαραίτητα
  α) για να στήσει ένα βιομηχανικό παραγωγικό
  ιστό που θα την βοηθήσει να φτιάξει ακόμα καλύτερες ντομάτες, να παράγει κι άλλα προϊόντα και
  β) για να φτιάξει έργα υποδομής (δρόμους κ.λπ).
  Με τα (α) και (β) η Ελλάδα θα αναπτυχθεί και θα πλησιάσει λίγο την Γερμανία

Με το μάρκο λοιπόν στις 75 δραχμές

• Δημιουργείται «εισαγόμενος» πληθωρισμός (συνεχής άνοδος των τιμών) καθώς τα συνδικάτα πιέζουν για αυξήσεις μισθών ώστε να μπορούν να αγοράζουν τα ακριβά (λόγω μάρκου) είδη πρώτης ανάγκης.
  Αυτό με την σειρά του ανεβάζει ακόμα περισσότερο την ισοτιμία και οδηγεί σε νέα άνοδο τιμών και νέα αύξηση μισθών κ.ο.κ.
  Ο μεγάλος πληθωρισμός καταδεικνύει ασταθές οικονομικό περιβάλλον, δημιουργεί οικονομική ανασφάλεια και αποτρέπει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.
• Η βιομηχανοποίηση της Ελλάδας (που θα την βοηθήσει να πλησιάσει λίγο την Γερμανία φτιάχνοντας και αυτή πιο περίπλοκα και ακριβά προϊόντα από τις ντομάτες) γίνεται με βήμα σημειωτόν καθώς ο ιδιώτης (ή το κράτος) χρειάζεται να πληρώσει πολύ ακριβά την δημιουργία π.χ. ενός εργοστασίου

Τι μηχανισμούς έχει το κράτος για να λύσει τα 2 ανωτέρω προβλήματα?

Λύση νο 1: Δασμοί

Επιστροφή στην σύνοψη

 Πώς λειτουργούν

Αντί το κράτος να περιμένει από την διαμόρφωση της ισοτιμίας να αποτρέψει τους Έλληνες από το να αγοράσουν μία Mercedes, επιλέγει το πολύ απλό: να βάλει δασμό στο συγκεκριμένο προϊόν.

Άρα, την στιγμή που η ισοτιμία είναι στο 1 προς 30, το κράτος προσθέτει δασμό στις Mercedes. Αυτές θα καταστούν αυτόματα τόσο ακριβές σαν η ισοτιμία ήταν 1 προς 75 με αποτέλεσμα την πτώση της ζήτησής τους. Αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την πτώση της ζήτησης σε μάρκα και, κατά συνέπεια την σταθεροποίηση της ισοτιμίας στο π.χ. στο 1 προς 30.

Με αυτό τον τρόπο το κράτος πετυχαίνει:

• Παρά την χαμηλή ισοτιμία, πετυχαίνει να κρατήσει σε σταθερά χαμηλά επίπεδα (σαν να ήταν η ισοτιμία στο 1 προς 75) την ποσότητα των Mercedes που εισάγονται
• Τα βασικά αγαθά είναι φτηνότερα και υπάρχουν μικρότερες πληθωριστικές πιέσεις
• Τα κεφαλαιουχικά αγαθά είναι φτηνότερα (λιγότερα λεφτά για να φτιάξεις ένα εργοστάσιο)
• Το κράτος γίνεται ΔΙΚΑΙΑ πλουσιότερο (φορολογώντας ένα προϊόν πολυτελείας που δεν παράγεται στην χώρα και που το αγοράζουν οι πλούσιοι)

Ωραίο? Όχι…..

Το πρόβλημα:

Οι δασμοί στην σημερινή οικονομική εποχή θεωρούνται απαράδεκτοι και σημαίνουν εμπορικό πόλεμο.

Οι Γερμανοί θα βάλουν σε αντίποινα και αυτοί δασμό στην ντομάτα, οι πωλήσεις της οποίας θα έχουν ήδη πληγεί καθώς θα πωλείται ήδη ακριβότερα στην Γερμανία λόγω της νέας ισοτιμίας 1 προς 30.

Αυτό θα σημάνει πτώση των εξαγωγών ντομάτας που με την σειρά του σημαίνει λιγότερο εισόδημα (και περισσότερη φτώχεια) για τους Έλληνες.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι δασμοί (οικονομικός προστατευτισμός) δεν δίνει κίνητρα στους Έλληνες να στύψουν τον μυαλό τους ή να δουλέψουν περισσότερο για να βγάλουν καλύτερες/περισσότερες/με μικρότερο κόστος παραγωγής  ντομάτες ή άλλα προϊόντα και να πλησιάσουν τους Γερμανούς, να γίνουν δηλαδή πιο ανταγωνιστικοί με το σπαθί τους. Γίνονται πιο ανταγωνιστικοί με τρικλοποδιά!

Λύση νο 2: Κρατικός Δανεισμός

Επιστροφή στην σύνοψη

Πώς λειτουργεί

Αντί η Ελλάδα να ζητάει συνεχώς να αγοράζει μάρκα (ανεβάζοντας την ζήτησή τους και, κατ' επέκταση την ισοτιμία), ζητάει από την Γερμανία να της ΔΑΝΕΙΣΕΙ μάρκα με ένα λογικό επιτόκιο.

Λόγω της μειωμένης ζήτησης για αγορά μάρκων έναντι δραχμών (καθώς οι Mercedes αγοράζονται πλέον όχι με μάρκα που αγοράζονται έναντι δραχμών αλλά που με αυτά που υπάρχουν διαθέσιμα απο το δάνειο) ,η ισοτιμία διαμορφώνεται π.χ. στο 1 προς 30 με αποτέλεσμα:

• Τα βασικά αγαθά είναι φτηνότερα και υπάρχουν μικρότερες πληθωριστικές πιέσεις
• Τα κεφαλαιουχικά αγαθά είναι φτηνότερα (λιγότερα λεφτά για να φτιάξεις ένα εργοστάσιο).
•  Ο συνδυασμός των 2 ανωτέρω (σταθερότητα τιμών, επενδύσεις) θα φέρει οικονομική ανάπτυξη, δημιουργία θέσεων εργασίας (και άρα εισοδήματος) και αύξηση της κατανάλωσης.
  Τα ανωτέρω θα φορολογηθούν ώστε να επιστραφεί το δάνειο στους Γερμανούς.
• Τώρα, περισσότεροι Έλληνες μπορούν να αγοράσουν μία Mercedes με αποτέλεσμα να νοιώθουν περισσότεροι να νοιώθουν  πολύ ευτυχισμένοι που το όνειρό τους έγινε πραγματικότητα και μπορούν να καμαρώνουν σαν τα γύφτικα σκεπάρνια στο χωριό

Ωραίο? Όχι…..

Το πρόβλημα:

Η διορθωμένη (1 προς 30) ισοτιμία θα σημάνει πτώση των εξαγωγών ντομάτας που με την σειρά του σημαίνει λιγότερο εισόδημα (και περισσότερη φτώχεια) για τους Έλληνες.

Η πτώση των εξαγωγών ντομάτας σε συνδυασμό με τις περισσότερες Mercedes που εισάγονται, δημιουργεί ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο (εξαγωγές μείον εισαγωγές)  που αναγκάζουν το κράτος να ζητήσει νέα μάρκα (δάνειο) για να το καλύψει κ.ο.κ

Η πραγματοποίηση επενδύσεων δεν είναι διασφαλισμένη (κανείς δεν μπορεί να αναγκάσει κανέναν να επενδύσει, ειδικά αν παρουσιάζονται παντός είδους εμπόδια) με αποτέλεσμα η ανάπτυξη πιθανόν βαλτώνει και να μην υπάρχουν φορολογικά έσοδα, απαραίτητα για την αποπληρωμή των δανείων.

Επιπλέον, μετά την αρχική χαρά απόκτησης της Mercedes, οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να πληρώσουν φόρους ώστε το κράτος να μπορέσει να ξεπληρώσει τους Γερμανούς και δυστροπούν, αποφεύγοντας να τους πληρώσουν.

Οι Γερμανοί από την άλλη, βλέποντας τα δάνεια να σωρεύονται και το Ελληνικό κράτος να δυσκολεύεται να μαζέψει τους απαραίτητους φόρους αρχίζουν να ανησυχούν. Το Ελληνικό κράτος για να τους καθησυχάσει και να τους δελεάσει ώστε να συνεχίσουν να μας δανείζουν, τους προσφέρουν μεγαλύτερο επιτόκιο στα μάρκα που δανείζεται.

Αυτό όμως αυξάνει το κόστος (τόκοι) του δανεισμού του κράτους (περισσότερο ποσοστό των φόρων θα πηγαίνει στην αποπληρωμή των δανείων και λιγότερο στην κατασκευή έργων υποδομής, κοινωνικής πρόνοιας κ.λπ.) γεγονός που μειώνει την ανάπτυξη και το εισόδημα των πολιτών και αυξάνει την δυσφορία τους με αποτέλεσμα την περαιτέρω πτώση των φορολογικών εσόδων κ.ο.κ

Λύση νο 3: Η αύξηση των επιτοκίων

Επιστροφή στην σύνοψη

Πώς λειτουργεί

Το ελληνικό κράτος μπορεί να δημιουργήσει μία τεχνητή ζήτηση για δραχμές η οποία θα αντισταθμίσει μερικά την ζήτηση για μάρκα, αναγκάζοντας έτσι την ισοτιμία να κατέβει από το 1 προς 75.

Όπως είπαμε οι Γερμανοί χρειάζονται δραχμές μόνο για να αγοράσουν τις ντομάτες που παράγει η Ελλάδα. Έρχεται όμως το ελληνικό κράτος και λέει στον Γερμανό: «Άκου, αν μετατρέψεις τα μάρκα σου σε δραχμές και τα φέρεις να τα καταθέσεις στην Τράπεζά μου (Τράπεζα της Ελλάδος), εγώ θα σου δώσω πολλαπλάσιο επιτόκιο από ότι παίρνεις στην Γερμανία. Εννοείται ότι οποιαδήποτε στιγμή θα μπορέσεις να ξαναπάρεις πίσω την κατάθεσή σου (σε μάρκα φυσικά)».

Ο Γερμανός, αφού αξιολογήσει και τους σχετικούς κινδύνους (πιθανή ασυνέπεια ελληνικής κυβέρνησης, πιθανή αλλαγή της ισοτιμίας που θα έχει σαν αποτέλεσμα να πάρει λιγότερα μάρκα στο τέλος της κατάθεσης κ.λπ.) κρίνει ότι το προταθέν (πολλαπλάσιο του μάρκου) επιτόκιο είναι επαρκές και προβαίνει στην συναλλαγή.

Η ζήτηση των Γερμανών για δραχμές που θα κατατεθούν στην Ελλάδα πιέζει καθοδικά την ισοτιμία με αποτέλεμσα αυτή να διαμορφωθεί π.χ. στο 1 προς 30.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν όλα εκείνα τα θετικά και αρνητικά που παρουσιάστηκαν στην προηγούμενη λύση του «κρατικού δανεισμού» καθώς και αυτή η λύση αφορά πάλι δανεισμό αλλά με διαφορετική μορφή.

Όταν οι Γερμανοί καταθέτουν στην ΤτΕ, στην ουσία δανείζουν την Ελλάδα με δραχμικά επιτόκια που υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με τα επιτόκια μάρκου στην προηγούμενη λύση. Έτσι, αν αντιληφθούν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, θα ζητήσουν υψηλότερα δραχμικά επιτόκια ώστε να πειστούν να μετατρέψουν τα μάρκα τους σε δραχμές και να τα καταθέσουν.

Επιπλέον, τα υψηλά επιτόκια που πληρώνει το κράτος και στις δυο λύσεις («κρατικός δανεισμός», «αύξηση δραχμικών επιτοκίων») μετακυλίονται στις εμπορικές Τράπεζες με αποτέλεσμα να γίνει πιο ακριβός ο δανεισμός τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους ιδιώτες. Οι επενδύσεις, τα εισοδήματα και η κατανάλωση και κατά συνέπεια τα φορολογικά έσοδα μειώνονται, γεγονός που θα δυσκολέψει την αποπληρωμή των τόκων στις δραχμικές καταθέσεις των Γερμανών οι οποίοι με την σειρά τους θα αυξήσουν (λόγω ανασφάλειας) περαιτέρω τα επιτόκια που ζητούν κ.ο.κ.

Λύση νο 4: Συναλλαγματικά αποθέματα

Επιστροφή στην σύνοψη

Πώς λειτουργούν

Όλες οι κεντρικές τράπεζες διακρατούν αποθέματα σε ξένα νομίσματα.

Έτσι και η ΤτΕ έχει αποθέματα μάρκων που προέρχονται από πωλήσεις ντομάτας ή από δανεισμό και τα οποία δεν έχει «ρίξει» στην αγορά (δεν έχει δραχμοποιήσει) και τα κρατάει για λόγους ασφαλείας.

Η διακράτηση των μάρκων επηρεάζει την σχέση προσφοράς και ζήτησης (μειώνουν των ποσφορά καθώς υπάρχουν λιγότερα μάρκα που προσφέρονται για πώληση έναντι δραχών) με αποτέλεσμα ισοτιμία μπορεί να είναι λίγο αυξημένη (π.χ. 1 προς 35). Όμως, με αυτό τον τρόπο, η ΤτΕ έχει περιθώρια ελιγμών σε μια δύσκολη στιγμή.

Έτσι σε περίπτωση μιας οικονομικής ανωμαλίας, όταν όλα τα άλλα όπλα δεν αποδίδουν και η ισοτιμία έχει πάρει την ανηφόρα δημιουργώντας τρομακτικές πληθωριστικές πιέσεις, η ΤτΕ  μπορεί σαν ύστατο και βραχυπρόθεσμο όπλο να βγει και να πουλήσει το απόθεμα των μάρκων. Η προσφορά των μάρκων θα ρίξει την ισοτιμία δίνοντας κάποια μικρά χρονικά περιθώρια ελιγμών.

Οι λύσεις της Γερμανίας

Επιστροφή στην σύνοψη

Εξετάζοντας τώρα λίγο και την πλευρά της Γερμανίας, μπορεί αυτή να βρεθεί στην δυσάρεστη θέση το νόμισμά της να είναι πολύ πιο ακριβό από όσο θέλει και οι εξαγωγές της να πέφτουν καθώς καθίστανται πανάκριβες για τους ξένους αγοραστές.

Αυτό μπορεί να συμβεί γιατί π.χ. όλοι θέλουν μάρκα (ανεβάζοντας την ισοτιμία) όχι μόνο για να αγοράσουν Mercedes αλλά και γιατί πιστεύουν ότι η Γερμανία είναι το πιο ασφαλές καταφύγιο για τα λεφτά τους. Ως εκ τούτου, τρέχουν να μετατρέψουν τα νομίσματά τους σε μάρκα και να τα καταθέσουν σε Γερμανικές Τράπεζες.

Τι μπορεί να κάνει η Γερμανία ώστε να μειώσει την ισοτιμία του μάρκου και να διατηρήσει  τις εξαγωγές της ανταγωνιστικές?

• Μειώνει τα επιτόκια που πληρώνει για τα μάρκα αποθαρρύνοντας τους καταθέτες
• Πουλάει μάρκα (εξάλλου έχει ανεξάντλητο απόθεμα)

Τα τίμημα φυσικά που θα πληρώσει είναι η αύξηση των πληθωριστικών πιέσεων λόγω της χαμηλότερης ισοτιμίας του μάρκου έναντι των άλλων νομισμάτων αλλά και λόγω της πιστωτικής επέκτασης (πιο εύκολα και χαμηλότοκα δάνεια) λόγω των χαμηλών επιτοκίων (θυμίζουμε ότι τα κρατικά επιτόκια τελικά μετακυλίονται στις εμπορικές Τράπεζες).

Όλες οι λύσεις μαζί

Επιστροφή στην σύνοψη

Είναι προφανές ότι οι οικονομικές πολιτικές των κρατών αποτελούν στην ουσία συνονθύλευμα όλων των παραπάνω λύσεων (πλην των δασμών).

Τα κράτη συνδυάζουν την διακύμανση ισοτιμιών, τον κρατικό δανεισμό σε ξένο νόμισμα, τα επιτόκια του εγχώριου νομίσματος και τα συναλλαγματικά αποθέματα  καθώς καμία λύση από μόνη της δεν είναι τέλεια.

Και εννοείται ότι, παρόλα αυτά, όποιο μίγμα και να επιλεγεί πάλι δεν θα είναι τέλειο. Πάντα θα έχει αρνητικά, απλά οι κυβερνήσεις επιλέγουν τι θα θυσιάσουν, ανάλογα με την περίσταση και την οικονομική συγκυρία.

Το τυρί και η φάκα του Ευρώ

Επιστροφή στην σύνοψη

Αφού ξέρεις όλα τα παραπάνω, είναι πλέον σχετικά εύκολο να αντιληφθείς τι συνέβη:

Ισοτιμία:

Ισοτιμία 1 προς 1. Ξαφνικά το νόμισμα της Ελλάδας ήταν ίδιο με της Γερμανίας. Καμία διακύμανση. Η ισοτιμία φυσικά δεν αντανακλά (όπως θα έπρεπε) την διαφορά των 2 χωρών. Έτσι, όσες πολλές Mercedes και να εισάγαμε σαν χώρα και όσο και αν μειώνονταν οι πωλήσεις ντομάτας, η ισοτιμία παρέμενε σταθερή.

Και έτσι όλοι μας, και εμείς οι μεγαλύτεροι (που ζήσαμε σε εποχές που όποιος είχε αμάξι 1200cc ήταν πλούσιος) αλλά και οι νεώτεροι, αποκτήσαμε την ψευδαίσθηση ότι ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ να έχουμε Mercedes όπως και ο Γερμανός. Η διαφορά είναι βέβαια ότι Γερμανός ΠΑΡΑΓΕΙ τις Mercedes ενώ εμείς το μόνο που κατορθώσαμε όλα τα χρόνια είναι φτιάξουμε λίγο καλύτερες ντομάτες.

Και μαζί με αυτά έγιναν και φτηνότερα και πιο προσιτά (λόγω ευρώ) τα διάφορα καλούδια (iPod, iPad, iPhone, Prada) που και αυτά νομίζαμε ότι τα ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ παρόλο που παράγαμε μόνο ντομάτες.

Κρατικός δανεισμός

Που έβρισκε όμως η Ελλάδα τα λεφτά για όλα τα παραπάνω? Ευρώ, ξε-ευρώ από κάπου έπρεπε να βρεθούν για να κλείσουν τόσο το έλλειμμα του ισοζυγίου εισαγωγών-εξαγωγών όσο και τα μειωμένα φορολογικά έσοδα (μειωμένες πωλήσεις ντομάτας, μειωμένο εισόδημα άρα μειωμένοι φόροι, βάλε και την φοροδιαφυγή).

Επιπλέον οι κυβερνήσεις έπρεπε να βρούν λεφτά α) για να ικανοποιήσουν τον κόσμο που ζήταγε αυξήσεις γιατί νόμιζε ότι ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΝ να πάρει Mercedes και β) να βολέψει τους παραγωγούς ντομάτας που φώναζαν γιατί οι ντομάτες έμεναν απούλητες.

Και φυσικά οι κυβερνήσεις δανείζονταν. Η διαφορά όμως είναι ότι, καθώς δανείζονταν σε ευρώ, οι δανειστές καθόριζαν τα επιτόκια όχι σύμφωνα με τον κίνδυνο που αντικατόπτριζε η Ελλάδα (γιατί τότε τα επιτόκια θα πήγαιναν στο Θεό κάνοντας τον δανεισμό πανάκριβο και αποτρέποντας τον υπερδανεισμό) αλλά πολύ χαμηλότερα καθώς ήταν πεπεισμένοι ότι η Ελλάδα της ευρωζώνης αποτελεί ασφαλή επένδυση για τα λεφτά τους. Αυτό όμως διευκόλυνε τον υπερδανεισμό της Ελλάδας.

Αυτό το πλεονέκτημα του φτηνού δανεισμού, η Ελλάδα αντί να τo εκμεταλλευτεί για την δημιουργία παραγωγικών επενδύσεων (που θα έφερναν δουλειές, εισόδημα και φορολογικά έσοδα), φρόντισε να το εξανεμίσει σε Mercedes και Prada !!!! ΕΓΚΛΗΜΑ!

Πώς το εξανέμισε? Μα είναι απλό: Όπως ήδη είδαμε παραπάνω, τα φτηνά επιτόκια του κράτους είναι αλληλένδετα με τα επιτόκια των εμπορικών Τραπεζών. Οι Τράπεζες ξαφνικά βρέθηκαν ξαφνικά μπροστά σε ωκεανό φτηνού χρήματος που ούτε στο καλύτερο όνειρό τους δεν είχαν φανταστεί.

Ενεργώντας λοιπόν απόλυτα ορθολογικά, σαν σωστές επιχειρήσεις, φρόντισαν εκμεταλλευτούν τα νέα οικονομικά δεδομένα πουλώντας πολύ περισσότερα δάνεια με πολύ φτηνότερα από ότι τα προ ευρώ επιτόκια στους ιδιώτες και στις επιχειρήσεις.

Εκεί που παλιότερα ο επιχειρηματίας (για τον ιδιώτη ούτε κουβέντα) εμφανίζονταν γονυπετής στον διευθυντή της Τράπεζας για να πάρει ένα δάνειο (καθώς τα χρήματα προς δανεισμό ήταν και λίγα και ακριβά), τώρα οι ρόλοι άλλαξαν καθώς οι Τράπεζες διαγκωνίζονταν για το ποιά θα πρωτοπουλήσει την πραμάτια που ήταν σε αφθονία. Και καθώς ο ωκεανός της πραμάτιας φάνταζε αστέρευτος, τα κριτήρια χορήγησης των δανείων έγιναν και πιο ελαστικά (έπαιρναν δάνεια και κάποιοι που, υπό τις παλαιότερες συνθήκες στενότητας χρήματος, δεν θα έπαιρναν).

Τα φτηνά και πολλά δάνεια λοιπόν αφενός ξεγέλασαν τον κόσμο (και τις επιχειρήσεις) και τον έκαναν να ξεχάσει ότι το εισόδημά του είχε μειωθεί (είπαμε, οι ντομάτες έμεναν απούλητες λόγω του 1 προς 1) αλλά και έκαναν πιο εύκολη την απόκτηση της Mercedes με αποτέλεσμα να διογκώνεται ακόμα περισσότερο το έλλειμμα εισαγωγών-εξαγωγών κ.ο.κ.

Οι φωστήρες

Εύλογα ανακύπτει βέβαια το ερώτημα: «Καλά, αυτοί οι φωστήρες που δημιούργησαν το ευρώ, δεν τα σκέφτηκαν όλα αυτά? Δεν σκέφτηκαν ότι η ισοτιμία 1 προς 1 και τα φτηνά επιτόκια θα καταλήξουν σε υπερδανεισμό κάποιων χωρών?»

Η απάντηση είναι ότι το σκέφτηκαν και γι αυτό έβαλαν στην συμφωνία του Μάαστριχτ το όριο του 3%. Καμία χώρα δεν επιτρεπόταν να έχει έλλειμμα πάνω από 3%. 

Άρα οι χώρες έπρεπε να λάβουν όλα τα μέτρα, χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα είχαν στα χέρια τους ώστε να είναι ανταγωνιστικές παρά την 1 προς 1 ισοτιμία. Έπρεπε δηλ.  να μαζεύουν  φόρους ώστε να πληρώνουν τα έξοδά τους, να κάνουν την οικονομία τους ανταγωνιστική μέσω διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να δημιουργεί ανταγωνιστικά και εξαγώγιμα προϊόντα και υπηρεσίες, ακόμα και να αυξήσει τα επιτόκια των κεντρικών τραπεζών δυσαρεστώντας τον κόσμο (ακριβότερες κάρτες και δάνεια άρα λιγότερη κατανάλωση) ξεφουσκώνοντας τις οικονομικές φούσκες και δημιουργώντας εισροή κεφαλαίων.

Τι δεν έλαβαν όμως υπόψη τους οι ανωτέρω φωστήρες?

1. Θεώρησαν δεδομένη την τήρηση του ορίου του 3% και δεν προσδιόρισαν τι θα γίνει αν μια χώρα το υπερβεί. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ακόμα και η παραδοσιακά υπερτσιγγούνα Γερμανία, αφού δεν υπήρχαν συνέπειες, σε κάποια φάση να το υπερβεί

2. Νόμιζαν ότι είχαν να κάνουν με σοβαρούς ανθρώπους, σε σοβαρές χώρες και με σοβαρές στατιστικές υπηρεσίες που όταν έλεγαν ότι το έλλειμμα είναι 2,8%, θα σήμαινε ότι τα έλλειμμα θα ήταν 2,8% και όχι 12,8% . Όλα αυτά μέχρι που βρέθηκαν μπροστά στην Ελλάδα….

Οι ευθύνες

Επιστροφή στην σύνοψη

Από τα παραπάνω νομίζω ότι προκύπτει εύκολα ότι δεν είναι οι (όποιες) κλεψιές που γκρέμισαν την Ελλάδα. Η Ελλάδα (30η πιο πλούσια στον κόσμο μέχρι προσφάτως) δεν πέφτει έξω από μια Siemens, ένα υποβρύχιο και ένα Βατοπέδι.

Η Ελλάδα έπεσε έξω γιατί είδε το τυρί και δεν είδε την φάκα. Μπήκε στο παιχνίδι του ευρώ (ένα παιχνίδι για μεγάλα, ώριμα και σοβαρά παιδιά), έφαγε το τυράκι, δεν τήρησε όμως τους βασικούς οικονομικούς κανόνες και πιάστηκε στην φάκα.

Γιατί κανείς αρχηγός δεν είχε το κουράγιο την ώρα του πάρτυ με τις Mercedes, τα ipad και τα Prada, να φωνάξει «φωτιά».

Και δεν το έκανε γιατί κανείς από αυτούς, του μικρούς, δεν είχε το θάρρος να σταθεί κόντρα στην (θεμιτή και αναμενόμενη) οργή του κόσμου που θα φώναζε και θα απεργούσε βλέποντας το όνειρο του ipod, της Mercedes και του μπάνιου στο Nammos να απομακρύνεται.

Και ο κόσμος λογικά θα φώναζε καθώς δεν θα είχε όλη την εικόνα που περιγράφηκε πιο πάνω. Ο ηγέτης όμως που (λόγω θέσεως) έχει, αν όχι όλη, τουλάχιστον καλύτερη εικόνα από τον απλό κόσμο οφείλει να φωνάξει «φωτιά» και να σταματήσει το πάρτυ.

Γιατί αυτός οφείλει να ξέρει και τελικά να εφαρμόζει εκείνο που οδηγεί στο μακροπρόθεσμο καλό του συνόλου (που όμως που δεν συμβαδίζει πάντα με τα βραχυπρόθεσμα οφέλη του κάθε ατόμου ξεχωριστά)

Και να επιμείνει, κόντρα σε όλους, στην εκδοχή της «φωτιάς» η οποία τελικά θα έσωζε την Ελλάδα.

«Ανίκανοι» και «μικροί» λοιπόν θα πρέπει να φωνάζουμε και όχι «κλέφτες».

Γιώργος Κοντογιάννης

Γιατί οι θεωρίες συνωμοσίας είναι τόσο δημοφιλείς

Όπως καταλήγει και το άρθρο ΕΥΡΩΠΗ, ΤΟ ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ: Η Ελλάδα στο επίκεντρο μίας φανταστικής ιστορίας συνωμοσίας http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2011-09-25-23-00-02-2011092541462/  (το οποίο αναλύει 2 υποθετικές θεωρίες συνωμοσίας), αν ένα αποτέλεσμα (π.χ. οικονομική κρίση) σου είναι ήδη γνωστό, τότε μπορείς εύκολα (ή, καλύτερα, έχεις την τάση) να το συνδέεις με διάφορα γεγονότα του παρελθόντος τα οποία (εκ των υστέρων εννοείται) φαντάζουν σαν οι ιδανικές αιτίες της κατάστασης αυτής.


Εννοείται όμως ότι σπανίως ισχύει κάτι τέτοιο. Συνήθως οι καταστάσεις είναι αποτελέσματα τυχαίων γεγονότων ή, καλύτερα, τυχαίου συνδυασμού διαφόρων τυχαίων γεγονότων.

Απλά, όπως αναλύει και ο φιλόσοφος και οικονομολόγος Nassim Nicolas Taleb στο βιβλίο του "Μαύρος Κύκνος: Η θεωρία του εξαιρετικά απρόβλεπτου" ("Black Swan: The impact of highly impropable") ο ανθρώπινος νούς δεν μπορεί α αποδεχθεί εύκολα την τυχαιότητα.

Αναζητεί λοιπόν εναγωνίως την σχέση αιτίου και αιτιατού δημιουργώντας έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, θεωρίες συνομωσίας ενώ ενίοτε κρύβεται πίσω από αυτές καθώς αποδέχεται δύσκολα ότι αποτυχία του ή η συμφορά του οφείλονται στην δική του ανικανότητα και βολεύεται με την εξήγηση αυτή οφείλεται σε εξωγενείς και κακόβουλους παράγοντες.

Όμως, μια συνωμοσία, όσο προσεκτικά σχεδιασμένη και να είναι, μπορεί (και μάλλον είναι και το πιθανότερο) να "στραβώσει" από χίλιους δυό ΤΥΧΑΙΟΥΣ παράγοντες. Πόσες τέλεια σχεδιασμένες ληστείες τραπεζών δεν έχουν αποτύχει από ένα τυχαίο γεγονός? Ποσώς όταν μιλάμε για συνομωσίες, και ειδικά κολοσιαίων διαστάσεων όπως είναι οι οικονομικές, οι οποίες μπορούν να επηρεαστούν από ένα πρακτικά άπειρο αριθμό παραγόντων.

Κλασικό παράδειγμα (και χωρίς να θέλω να υποστηρίξω ή να αθωώσω οποιονδήποτε, το ΤΟΝΙΖΩ αυτό) είναι η θεωρία ότι όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι μέρος μακροχρονίου σχεδίου των Εβραίων οι οποίοι σχεδίασαν την άνοδο ΤΟΣΟ του Ανδρέα (πριν 30 χρόνια !!!) ΟΣΟ και του γιού του στην εξουσία ώστε να κυριεύσουν μέσω αυτών την Ελλάδα.

Εύκολα συμπεραίνεις κανείς, αναλύοντας λίγο βαθύτερα την ανωτέρω θεωρία, ότι μόνο άτομα μειωμένης διανοητικής αντιλήψεως θα πόνταραν τέτοια ποσότητα κεφαλαίων σε ένα στοίχημα ότι τα μελλονικά γεγονότα θα ακολουθούσαν την σειρά που τελικά ακολούθησαν. Βέβαια, σήμερα αυτή ή σειρά, αφού ΕΧΕΙ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ, φαντάζει απόλυτα λογική και ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΗ ("μετά Χριστόν Προφήτες").

Όμως, ένα τέτοιο σχέδιο δεν θα μπορούσε πανεύκολα να καταρεύσει σαν χάρτινος πύργος (εξανεμίζοντας τα επενδυθέντα σε αυτό κεφάλαια) αν ο σημερινός πρωθυπουργός αποφάσιζε το 1982 π.χ. να γίνει μουσικός ή συγγραφέας ή ζωγράφος ή γλύπτης? Πόσοι γόνοι βιομηχάνων δεν εγκαταλείπουν την σιγουριά της πατρικής περιουσίας για να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο?

Ή, δεν μπορούσε να γνωρίσει μια σύντροφο η οποία να τον επηρέαζε (εύκολο μου φαίνεται) και να τον οδηγούσε σε εντελώς διαφορετικές πολιτικές ατραπούς?

Και τότε δεν θα πήγαινε (πανεύκολα) όλη αυτή καλοσχεδιαμένη συνωμοσία (μαζί με τα λεφτά) περίπατο?

Απλές σκέψεις για την κρίση και το ξύλο που τρώμε (ζητώ συγγνώμη για την γλώσσα)

Α. Με αφορμή μια ερώτηση φίλου σχετικά με α) ένα δικολαβίστικο χαρτί που κυκλοφορεί στο Internet και το οποίο υποτίθεται ότι το καταθέτεις και κατοχυρώνεις δικαίωμα να πάρεις πίσω το χαράτσι των ακινήτων και β) σχετικά με την πλαστότητα του ύψους του ελλείματος που δηλώθηκε το 2009, αναπαράγω εδώ τις απόψεις μου που ήδη κοινοποίησα σε φίλους μέσω mail:


<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

Φίλε Νίκο καλημέρα και πάλι

Μου ζητάς να διασταυρώσω πράγματα που δεν μπορώ να διασταυρώσω.

Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να σχολιάσω και τίποτα άλλο. Ξεκινάω λοιπόν:

1) Δήλωση επιφύλαξης για το χαράτσι και λοιπές δικηγορικές μαλακίες:

Υπογραψέ το, κατάθεσέ το, κάνε ότι θες αλλα τελικά δεν θα την γλυτώσεις. Λυπάμαι που στο λέω, στο έχω πει και απο κοντά, και θα στο ξαναπώ: Εχουν υπολογίσει όλες τις πιθανές αντιδράσεις σαν αυτές και το γαμήσι δεν το γλυτώνουμε.....

Το αστείο βέβαια είναι ότι όλα αυτά τα κωλόχαρτα τα φτιάχνουν οι δικηγόροι που μαζί με κάποιους άλλους έχουν τρελλαθεί στο μαυρο χρήμα με το οποίο έφτιαξαν τις σπιταρώνες και τώρα φωνάζουν που πρέπει να πληρώσουν και λίγους φόρους. Και μαζί με αυτούς παίρνει η μπάλα και τον λαουτζίκο...

Γιατί αυτή η αναλγησία ("πληρώνεις ή σου κόβω το ρεύμα") γίνεται ώστε να διασφαλιστεί ότι θα πληρώσουν όλοι αυτοί που τελικά γλύτωναν τον φόρο για την βίλλα με διάφορες τέτοιες παπαριές (δικαστήρια, εξώδικα, Αρειοι Πάγοι) ενώ εγώ και εσύ που δεν έχουμε δυνατότητα για τέτοιες πολυτέλειες την τρώγαμε στον κώλο για το τριάρι.

Εμ ελα μου που για τους πιάσει αυτούς πάλι εμας γαμάει!!!!

2) Στατιστική υπηρεσία (συνομωσίες)

Φίλε Νίκο, ο μεγαλύτερος μύθος είναι ότι "οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια"

Η αλήθεια είναι ότι οι αριθμοί λένε αυτά που εσύ θές να πείς γιατί απλούστατα μαγειρεύονται, και μαγειρεύονται νόμιμα.

Πάρε π.χ. το "έλλειμα Χ%".

Το θέμα είναι το ΤΙ συμπεριλαμβάνεις σε αυτό το Χ%. Π.χ. συμπεριλαμβάνεις τα χρέη των ΟΤΑ ή όχι? Συμπεριλαμβάνεις τα δάνεια που πήραν οι ΔΕΚΟ με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου (τα οποία αν δεν πληρωθούν θα τα πληρώσει το δημόσιο) ή όχι?

Από τα λίγα που εχω καταλάβει (με επιφύλαξη τα γράφω όλα) είναι ότι:

α) Τα στοιχεία που έδινε ο Καραμανλής ήταν σίγουρα για τα μπάζα, άρα το νούμερο ανέβηκε απο εκεί σε πρώτη φάση και

β) Οι τροικανοί απαίτησαν (και σωστά κατα την άποψη μου) να συμπεριληφθούν οι ΟΤΑ και ΔΕΚΟ στο έλλειμα και εκεί ήρθε η δεύτερη άνοδος.

Επισημαίνω εδώ μετ' επιτάσεως ότι το γεγονός ότι οι τροικανοί το απαίτησαν ΔΕΝ σημαίνει ότι είναι και το σωστό. Υπάρχουν (επιστημονικά αν το θες) 2 απόψεις, 2 θεωρίες, μία τα συμπεριλαμβάνει και μια όχι. Απλά "πέρασε" (γιατί? εκβιασμός? αδυναμία? βλακεία?) η πρώτη. Γι αυτό σου λέω ότι οι ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΣΥ ΘΕΣ ΝΑ ΠΕΙΣ!!!

Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ είναι η συνομωσία, ότι όλα αυτά έγιναν σκόπιμα από την κυβέρνηση για να μας πάει στο μνημόνιο. Και το θεωρώ αστείο γιατί αυτό θα πεί ότι ο ΓΑΠ ΗΘΕΛΕ να αυτοκτονήσει πολιτικά.

ΒΛΑΚΕΙΑ να καταλογίσω, αλλά συνομωσία ΟΧΙ

Αρα δεν θα συμφωνήσω με τα γραφόμενα

3) Τι έγινε

Για μένα το story είναι απλό. Λύσσαξε να ανέβει και είπε "λεφτά υπάρχουν". Είτε ήξερε πραγματικά τι παίζει από πριν (και σκέφτηκε "έχει ο Θεός") είτε δεν ήξερε τίποτα. Μόλις είδε τα δύσκολα, θέλησε να τα ρίξει όλα στον χοντρό και τα θαλάσωσε. Νομίζω ότι ο Σαμαράς έχει δίκιο όταν λέει ότι με καλύτερο χειρισμό (καλύτεροι πολτικοί ελιγμοί στην ουσία, γιατί η οικονομία ήταν σίγουρα σκατά) δεν θα είμασταν εδώ. Σίγουρα θα είμασταν στα δύσκολα αλλά όχι στα ΤΟΣΟ δύσκολα.

Εγώ όμως θα βάλω ένα μεγάλο ΙΣΩΣ σε όλα αυτά. ΙΣΩΣ να μην είμαστε τόσο δύσκολα. Εκτιμώ ότι η Ελλάδα ήταν η θρυαλίδα που έκανε να εμφανιστούν ΟΛΕΣ οι αδυναμίες τις ευρωζώνης. Αδυναμίες οικονομικές αλλά πρωτίστως πολιτικές. Και αν δεν ήταν η Ελλάδα η θρυαλίδα, θα ήταν μια άλλη χώρα ή ένα άλλο γεγονός που θα έφερνε ανακατωσούρα και θα δημιουργούσε ΠΑΛΙ (με δεδομένες τις αδυναμίες) μια κρίση χρέους που θα έφτανε στην Ελλάδα και τελικά ΠΑΛΙ ΕΜΑΣ ΘΑ ΓΑΜΑΓΑΝΕ !!!!!!!

4) Τι θα γίνει άμεσα

ΠΑΡΤΟ ΑΠΟΦΑΣΗ. ΕΜΑΣ ΘΑ ΓΑΜΗΣΟΥΝΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΟΠΟΙΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ!

Οχι χρεωκοπία, όχι δραχμή αλλά πολλοί φόροι => Εμας γαμάνε
όχι δραχμή, όχι φόροι αλλά χρεωκοπία => Εμάς γαμάνε
Οχι χρεωκοπία, όχι φόροι, αλλά επιστροφή στην δραχμή => Εμάς γαμάνε

ΜΗΝ πιστεύεις σε προφήτες τύπου Σαμαρά (καλά δεν μιλάμε για Τσίπρες κ Παπαρήγες που είναι για χοντρές κλωτσιές)

Οχι ότι ο άνθρωπος δεν έχει τις καλύτερες των προθέσεων αλλά δεν θα του βγεί.

Θες να σου πώ τι θα γίνει:

- Θα πάρει τις εκλογές
- θα πάει έξω για επαναδιαπραγμάτευση
- θα τον γράψουν στα αρχίδια τους ("είτε φέρνεις τώρα τα λεφτά ή άει γαμήσου") γιατί οι λαοί έξω είναι αγανακτισμένοι (δικαίως ή αδίκως) με εμάς και οι βοήθειες δεν περνάνε εύκολα από τα κοινοβούλια
- Θα γυρίσει και θα πεί ότι "συγγνώμη, ΔΕΝ ΤΟ ΗΞΕΡΑ, αλλά ο ΓΑΠ τα είχε κάνει τόσο σκατά που δεν διορθώνεται με τίποτα οπότε ΚΑΘΙΣΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΓΑΜΗΣΩ" (σου θυμίζουν τίποτα όλα αυτά?)

5) Τι θα γίνει στο μακρυνό μέλλον

- Ή γίνεται κάτι δραματικά θετικό στο άμεσο μέλλον (π.χ. βρίσκουμε πετρέλαιο) όποτε σωζόμαστε σχετικά σύντομα
- 'Η υπομένουμε ΑΓΡΙΟ ΓΑΜΗΣΙ για 2-5 χρονια. Μετα τα γαμήσι θα είναι πιο ήπιο (όχι με γαρμπίλι, θα τον αλείφουν με λάδι για να πονάει λιγότερο) για καμμιά δεκαετία ακόμη

Πάντως τα ανωτέρω γαμήσια θα είναι χάδια μπροστά σε αυτά που μας περιμένουν σε περίπτωση ουσιαστικής χρεωκοπίας η επιστροφής στην δραχμή.

ΜΕ ΤΙΣ ΥΓΕΙΕΣ ΣΟΥ

Γιώργος

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Β. ΣΧΟΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΟΝ ΡΟΥΜΠΙΝΙ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ

Εννοείται ότι ο τύπος έχει απόλυτο δίκιο 100%. Από οικονομικής απόψεως είναι η μόνη λογική και σωστή λύση η επιστροφή στην δραχμή

Παρατηρήσεις:

- Εκτιμώ ότι όσο εμάς η κρίση μας δίνει σκαμπιλάκια στον κώλο και δεν μας γαμάει πραγματικά (γιατί είναι σκαμπίλι να δίνεις 2-3 χιλιάρικα μπροστά στο να μείνεις άνεργος και οικονομικά κατεστραμένος) μας συμφέρει να κλείνουμε τα μάτια και να ελπίζουμε στο θαύμα

- Η επιστροφή στην δραχμή είναι η οικονομικά σωστή λύση. Όμως ΔΕΝ θα είναι ενα απλό γαμήσι για εμάς που έχουμε ακόμα τις δουλειές μας. Θα είναι ένα ΣΟΥΒΛΙΣΜΑ πραγματικό . Εγώ πάντως (και η Βικυ) σε μια τέτοια περίπτωση μείνουμε στον δρόμο γι αυτό και πληρώνω αδιαμαρτύρητα περιμένοντας το θαύμα.....
Τώρα για τους άνεργους μπορεί να είναι και καλύτερα.... Χαμέναι για χαμένοι, θα έχουν μάλλον σοβαρή πιθανότητα να βρούν δουλεια (κακοπληρωμένη αλλα δουλεια)

Επιστροφή στην δραχμή σημαίνει:
* Υποτίμηση, υψηλός πληθωρισμός (το έχουμε ζήσει απλά καλοσυνηθίσμαε την τελευταία 10ετία).
* Οι μισθωτοί μπορεί να έχουν λίγο λιγότερες απωλειες καθώς συνήθως οι μισθοί ακολουθούν έστω και σε μικροτερο επιπεδο την άνοδο του πληθωρισμού
* Οι συνταξιούχοι τον πίνουν
* Όποιος έχει ακίνητα που δεν τα χρωστάει, έχει κατι σίγουρο (κι αυτό το θυμόμαστε απο παλιά) και δεν βλέπει να τρώει το βιός του ο πληθωρισμός
* Ξεχνάμε αμάξια, σκάφη, ipod, ipad, πλάσμα, stereo, gant, vogue, prada και άλλα φαιδρά
* Βενζίνη στον θεό
* Οι ελληνική παραγωγή γνωρίζει μέρες άνθησης καθώς ακόμα και τα κινέζικα θα είναι ακριβά. Πτώση ανεργίας. Ανάπτυξη στους αριθμούς, δυστυχία στην πραγματικότητα. Τώρα βέβαια πια είναι χειρότερη δυστυχία για τον άνεργο δεν ξέρω. Να είναι άνεργος (0 ευρ εισόδημα) και το ipad να κάνει 700 ευρ ή να έχει δουλειά για 300 ευρ (αναλογικά σημερινές τιμές) και το ipad στα 2000 ευρ (αναλογικά σημερινές τιμές)
* Διακοπές τέλος για τους έλληνες. Η κοσμοπλημυρα τουριστών που θα πληρώνουν με σκληρό νόμισμα τις κάνει απλησίαστες. Η θάλλασα με το κυάλι, τυχεροί όσοι έχουν σπίτι σε κανένα χωριό. Το σκληρό νόμισμα όμως βάζει μπροστά την μηχανή.
* Εννοείται ότι οι πραγματικά πλούσιοι ΔΕΝ ΠΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. Γίνονται απλά πλουσιότεροι.

Τώρα όσον αφορά στις επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία έχω την βαθιά πεποίθηση ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει. Ούτε ο Ρουμπινί ούτε ο Γκαϊτνερ ούτε ο Τρισέ ούτε κανείς.

ΟΛΟΙ κάνουν υποθέσεις

Η οικονομία είναι σαν τον καιρό. ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ. Για την πρόγνωση του καιρού χρειάζονται υπερυπολογιστές λόγω του τεράστιου πλήθους των παραμέτρων που επηρεάζουν τα μοντέλα. Η πεταλούδα που φτερουγίζει την Κίνα και δημιουργεί τυφώνα στην Φλόριδα ΔΕΝ είναι καθόλου υπερβολή.

Δυστυχώς ΤΟ ΙΔΙΟ συμβαίνει στην οικονομία. Ότι και να λέει ο Ρουμπινί είναι ΑΠΛΑ προβλέψεις. Μπορεί η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ να επηράσει μία τοσοδούλα παράμετρο που δεν την έχει σκεφτεί (πεταλούδα), παράμετρο όμως που θα κάνει την παγκόσμια οικονομία να καταρεύσει (τυφώνας). Μπορεί όμως και να βγεί σωστός και όλα να πάνε (για την παγκόσμια οικονομία) πολύ καλύτερα (καλά εμείς θα έχουμε γαμηθεί έτσι και αλλιώς). Ολα ΜΠΟΡΕΙ, τίποτα σίγουρο....

ΜΕ ΤΙΣ ΥΓΕΙΕΣ ΜΑΣ

Γιώργος

Υ.Γ.

Ξέχασα να αναφέρω 2 πράγματα:

1) Οταν μιλάμε για υποτίμηση, δεν μιλάμε για υποτίμηση χάδι, μιλάμε για υποτίμηση αγγούρι και μάλιστα χοντρό. Μιλάμε για 1 ευρ = 1000 (νέες) δραχμές και βάλε

2) Σαν θετικό από το τρέχον πήδημα είναι ότι αναγκάζονται (οι κυβερνώντες) να διορθώσουν κάποια πράγματα (κουτσά, στραβά, με το ζόρι αλλά αναγκάζονται) τύπου ταρίφες, ΟΣΕ, πλασματικές υπερωρίες, σύνταξη απο τα 38, οι μισή Βοιωτία παραπληγική, "κουβανέζικα" φάρμακα, ΓΕΝΟΠ-Αρχοντες των διακοπτών κλπ

Παλιά είχαμε την εύκολη λύση της υποτίμησης που έκρυβε τα στραβά κάτω από το χαλί και οι ταριφοφορτηγατζήδες και οι λοιπές συντεχνίες την βγάζανε καθαρή. ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΑΝΑ.

Χωρια που και οι έμποροι την βγάζανε λάδι.... Υποτίμηση? Ανεβάζανε απλά τιμές. Τώρα που πεινάει ο κοσμάκης και βλέπουν το μαγαζί άδειο, τώρα καταλαβαίνουν την ΠΙΚΡΑ και (ορισμένοι) κάνουν και καμιά προσφορούλα μπας και κάνουν σεφτέ!

Οχι όπως παλιά που την πληρώνανανε μονο τα κορόιδα!!!!!!

Γιώργος Κοντογιάννης

Οι αγανακτισμένοι

Με αφορμή το άρθρο του Δημήτρη Μητρόπουλου της 28/5/11 στα Νέα, ξεκίνησε μία ανταλλαγή απόψεων στο Facebook μεταξύ εμού και δύο αγαπητών μου φίλων και παλαιών συμμαθητών σχετικά με τις δύο φράσεις με τις οποίες έκλεινε το άρθρο.

Συγκεκριμένα ο αρθρογράφος, αφού εξέφραζε κάποιες απόψεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος των αγανακτισμένων (τελικά κάθε πράξη κρίνεται εκ του αποτελέσματος) έκλεινε το άθρο του με τις εξής φράσεις:

Και το πρόβληµα µε τις πλατείες είναι ότι περισσεύει η µοδάτη διαµαρτυρία, αλλά σπανίζει ο ιδεολογικός προβληµατισµός. Κάτι που είναι ίδιον της επιφανειακής εποχής µας. Οι σηµερινοί αγανακτισµένοι είναι οι χθεσινοί κακοµαθηµένοι.


Τα σχόλια στο Facebook έχουν ως εξής:

Γιώργος: Χωρίς να υπονοώ ότι διαφωνώ με τους "αγανακτισμένους", τολμώ να πώ ότι βλέπω αλήθειες. Ειδικά οι δυο τελευταίες προτάσεις του κειμένου....


Νίκος : Tα κινήματα της πλατείας ζητούν άμεση δημοκρατία. Αυτό κι αν είναι ριζοσπαστική πολιτική πρόταση

Γιώργος:  Νίκο θα μπορούσαμε να συζητάμε ώρες. Προσωπική μου άποψη είναι ότι η "άμεση δημοκρατία" είνα απλά μια ουτοπία... Επίσης, βλέποντας εικόνες από την πρωτόγνωρη (ως προς την μορφή της) εκδήλωση, νομίζω ότι εικόνες "αναξιοπαθούντων" συμμετοχόντ...ων που κατεβαίνουν στην εκδήλωση με τις Harley και τις BMW 1200 RS των 17.000+ ευρώ και με τα μοδάτα Rayban των 120+ ευρώ επιβεβαιώνουν ότι οι τελευταίες 2 προτάσεις του άρθρου μπορεί να μην είναι απόλυτα σωστές αλλά δεν είναι και απόλυτα λάθος......

Γιάννης: Γιώργο, από πότε ένα ζευγάρι Rayban έγινε τεκμήριο ευημερίας??? Εχω και εγώ ένα, και η γυναίκα μου άλλο ένα, αλλά σπάμε εδώ και μέρες το κεφάλι μας να βρούμε λύση, πώς θα ζεσταίνουμε το σπίτι μας από τον Οκτώβριο, γιατί δεν έχουμε να πληρώνουμε 2,50 ευρώ / λίτρο το πετρέλαιο!!!!!!!

Συνεχίζω λοιπόν την κουβέντα και αναμένω σχόλια από τους αγαπητούς φίλους:
 
Γιωργος: Φίλε Γιάννη. Θα πρέπει να σταθούμε στο πνεύμα και όχι στο γράμμα του σχολίου μου, πνεύμα το οποίο συμπυκνώνεται στο ότι συμφωνώ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ με τους αγανακτισμένους. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος:
 
ΣΥΜΦΩΝΩ με τον απολυμένο που αγωνιά γιατί δεν βρίσκει για δουλειά ΠΑΡΑ ΤΟ ΟΤΙ ΨΑΧΝΕΙ και παράλληλα βλέπει τα έξοδα της οικογένειάς του να αυξάνονται μέρα με την μέρα.
 
ΣΥΜΦΩΝΩ με τον απολυμένο που αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με μία κακοπληρωμένη ανασφάλιστη δουλειά που δεν του επιτρέπει να πληρώσει τα σχολεία των παιδιών του και άλλα βασικά (λίγο προσοχή εδώ γιατί τα "βασικά" είναι μία έννοια που ξεχειλώνει εύκολα όπως αναλύω και παρακάτω)

ΣΥΜΦΩΝΩ με τον εργαζόμενο (σαν εμάς, όλους) που αναγκάστηκε να συμβιβαστεί σε μείωση του μισθού του, γεγονός που του στερεί τα βασικά (πάλι τα "βασικά" εδώ) ή τον έχει φεσώσει ο εργοδότης του χρησιμοποιώντας πολλές φορές την κρίση σαν πρόσχημα , η οποία κρίση, όλως τυχαίως, εκείνον (τον εργοδότητη) δεν τον έχει αγγίξει στο παραμικρό με αποτέλεσμα αυτά που δεν δίνει στους εργαζομένους του να τα χαλάει στα μπουζούκια

ΣΥΜΦΩΝΩ με τον νέο που έλιωσε παπούτσια ψάχνοντας για ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ δουλειά και δεν βρήκε τίποτα

ΣΥΜΦΩΝΩ με τον νέο που αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με μία κακοπληρωμένη ανασφάλιστη δουλειά που δεν του επιτρέπει να έχει τα βασικά ώστε να ξεκινήσει την ζωή του (λίγο προσοχή πάλι εδώ με τα "βασικά")

ΔΙΑΦΩΝΩ όμως με τον απολυμένο ή τον νέο που περιμένουν να τους χτυπήσουν την πόρτα για να τους δώσουν δουλειά και στο μεταξύ περνάνε το καιρό τους με φραπέδες.

ΔΙΑΦΩΝΩ με αυτούς που απορίπτουν δουλειές γιατί δεν είναι ανάλογες των "προσόντων" τους ή δεν είναι "αξιοπρεπείς".

Δεν υπάρχει "αναξιοπρεπής" δουλειά. Η "χειρότερη" δουλειά είναι πιο αξιοπρεπής από την ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ανεργία. Για μένα προσωπικά, καλύτερα σουβλατζής πτυχιούχος ΕΜΠ παρά άνεργος πτυχιούχος ΕΜΠ.

Και αλήθεια ποιά είναι η "χειρότερη" ή "καλύτερη" δουλειά? Όλες οι δουλειές είναι οι καλύτερες αν σου επιτρέπουν να ζήσεις εσένα και την οικογένειά σου χωρίς να απλώνεις χέρι στην σύνταξη του μπαμπά για χαρτζιλίκι.

ΔΙΑΦΩΝΩ με όσους ξεχειλώνουν την έννοια της "βασικής ανάγκης" εντάσσοντας σε αυτές τα Rayban (να τα Rayban Γιάννη) τις βερμούδες Hugo Boss οι οποίες κάνουν 100 ευρώ (το 1 μπατζάκι !!!), τις δόσεις των Harley και BMW.

ΔΙΑΦΩΝΩ με όσους διαμαρτύρονται γιατί έχουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν το iPAD (αλήθεια, πως ζούσαμε σήμερα χωρίς αυτό, αναρωτιέμαι), να αγοράσουν το κινητό των 400+ και να πληρώσουν τον λογαριασμό της κινητής μέσω της οποίας σέρφαραν όλη μέρα στο Internet μέσω του 400+ κινητού τους. Και πιστεύουν ότι για κάποιο λόγο ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ όλα τα ανωτέρω και μάλιστα με τον πρώτο μισθό από την δουλειά τους (την οποία μάλιστα έπρεπε να βρουν πίνοντας φραπέ)

Αυτοί λοιπόν εντάσονται στην "μοδάτη" διαμαρτυρία και στους "κακομαθημένους" του άρθρου στα ΝΕΑ.

Όσον αφορά τώρα το πετρέλαιο που θα φτάσει τα 2.5 ευρώ έχω να πώ ότι καλά θα κάνουμε όλοι να συνηδειτοποιήσουμε ότι ΟΠΟΙΑ λύση από τις διαθέσιμες και να επιλεγεί (η σημερινή λύση, αναδιαρθρώσεις, χρεωκοπίες, επιστροφές στην δραχμή, όποια και να επιλεγεί) τελικά τον λογαριασμό θα τον πληρώσουμε εμείς οι αδύναμοι. Και το πετρέλαιο, ΟΠΟΙΑ λύση και να επιλεγεί,  2.5 ευρώ θα το πληρώσεις.

Λυπάμαι αν σας χαλάω το όνειρο, αλλά έτσι είναι. Και είναι έτσι γιατί τόσο η κρίση όσο και η λύση της είναι απλά (ίσως όχι τόσο απλά) μαθηματικά μαζί με λίγη θεωρία του χάους. Μαθηματικά για τα οποία πιθανολογώ ότι υπάρχει άγνοια. Αλήθεια, θα ήθελα να ακούσω την προτεινόμενη οικονομική λύση. Γιατί η μόνη λύση την οποία δεν θα την πληρώσουμε όλοι είναι η κομουνιστική (γιούργια να τα πάρουμε από τον Λάτση), λύση που δεν νομίζω ότι βρίσκει πολλούς σύμφωνους. Χώρια που πάλι το πετρέλαιο θα πάει στα 2.5 (τα μαθηματικά βλέπεις)

Και θέλετε αναλυτική και πλήρη κατάθεση των απόψεών μου περί της σημερινής  κρίσης είμαι πρόθυμος να την καταθέσω. Εκτιμώ όμως ότι ξεπερνάνε κατά πολύ το εύρος ενός post.

Μία πρώτη, περισσότερο φιλοσοφική και λιγότερο μαθηματική, ανάλυση του προβλήματος σε ένα απότα πρώτα μου άρθρα από την κρίση "Ξαπλώστρες στην Ψαρού και Χριστούγεννα στο Γκστάαντ"

Διόδια Νο 2 - Ορισμένες αμείλικτες αλήθειες

1) Μία νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση (από όποιο κόμμα, αδιάφορο) αποφασίζει να εκχωρήσει τις εθνικές οδούς. Αφού καμμία νόμιμη αρχή (π.χ. δικαστήριο, Συμβούλιο της Επικρατείας) δεν θέτει ζήτημα μη νομιμότητας κ.λπ., τότε ο κάθε σώφρων σκεπτόμενος αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει τίποτα παράνομο στο να εκχωρηθεί η συγκεκριμένη δημόσια περιουσία εναντι τιμήματος (στην προειμένη περίπτωση η εταιρεία οφείλει να καταβάλει το τίμημα σε είδος δηλ. συντήρηση δρόμων και δημιουργία νέων).

2) Τώρα αν δεν μας αρέσει, το μόνο που νομίμως δικαιούμαστε να κάνουμε είναι α) να προσφύγουμε στα δικαστήρια β) να ψηφίσουμε μία άλλη νόμιμη κυβέρνηση η οποία, αν μπορεί με νομικώς ορθό τρόπο, να αναιρέσει τις αποφάσεις της προηγούμενης και να διακόψει την εκχώρηση.

3) Δεν νομιμοποιούμαστε να κάνουμε ότι μας γουστάρει επειδή δεν συμφωνούμε με αυτά που νομοθέτησε/έπραξε η οποιαδήποτε νόμιμη κυβέρνηση. Μια τέτοια πράξη αντιβαίνει στις αρχές της δημοκρατικής νομιμότητας.

Γιατί αν κάνουμε ότι μας γουστάρει με τα διόδια, κατά την ίδια λογική αύριο μπορούμε να πούμε ότι δεν πληρώνω την παραμονή μου στα ξενοδοχεία ΞΕΝΙΑ (όταν εκχωρηθούν και αυτά), δεν πληρώνω εισιτήριο στο ΤΑΕΚ ΒΟ ΝΤΟ γιατι παρανόμως εκχωρήθηκε στη εταιρεία που το εκμεταλεύεται. Και γιατί όχι, να θεωρήσουμε παράνομο και άδικο τον νόμο που μας αναγκάζει να πληρώνουμε ενοίκιο στο σπίτι που μένουμε, οπότε δεν πληρώνουμε και εκεί.

Βλέπετε, αυτή την έννοια έχει η Δημοκρατία. Είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούουμε στους νόμους της και στις αποφάσεις της κυβέρνησης (εφόσον οι τελευταίες δεν έχουν κυρηχτεί παράνομες από την δικαστική εξουσία)

4) Βέβαια, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η είσπραξη διοδίων είναι παράνομη για χίλιους δυο δικονομικούς λόγους και να μην πληρώνουμε και να ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ οτι δεν θα συμβεί τίποτα και ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας (γιατί έτσι μας είπε ο κουμπάρος μας).

Προσωπικά πιστεύω ότι οι μεγάλες εταιρείες (κατασκευαστικές ή άλλες) δεν είναι τυχαία μεγάλες. Είναι μεγάλες γιατί α) διευθύνονται από 1 ή περισσότερα γερά μυαλά (ακόμα κ λαμόγιο να είσαι, μυαλό χρειάζεται) και β) γιατί υπολογίζουν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ότι κάνουν, και τα έχουν εξετάσει όλα τόσο απο νομική όσο και από οικονομική άποψη.

Είναι λοιπόν πραγματικά αστείο να νομίζεις κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν προβλέψει τις ενέργειες των "αγωνιστών". Να είστε σίγουροι ότι και τις έχουν υπολογίσει και τις έχουν συνυπολογισει στο κόστος της επένδυσής τους.

Και μόλις φτάσει η χρονική στιγμή που τα νούμερά τους θα τους δείξουν ότι πέφτουν έξω από τις αρχικές προβλέψεις, τότε θα μαζέψουν τα στοιχεία που έχουν (πινακίδες κ.λπ.), θα οργανώσουν τις στρατιές των καλοπληρωμένων δικηγόρων και θα πάνε τους κακοπληρωτές μέχρι τον Αρειο Πάγο.

Και τότε, αυτοί που σήμερα δεν πληρώνουν, θα τρέχουν με τους φτηνούς και χασοδίκηδες δικηγόρους (γιατί δεν θα μπορούν να πληρώσουν τους άλλους, τους καλούς) να βρούν το δίκιο τους (αλήθεια, ξέρετε πόσο κάνει μια παράσταση στον Αρειο Πάγο ?).

Και εννοείται ότι οι εταιρείες δεν θα κυνηγήσουν όλους. Θα κυνηγήσουν μόνο λίγους, έτσι για να γίνει ντόρος...

Τελικά, δεν ξέρω αν νομικά στέκουν ή δεν στέκουν τα διόδια, αυτό που υποψιάζομαι είναι ότι τελικά οι εταιρείες θα νικήσουν.....

1967 εναντίον 2010

Αναδημοσιεύω ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ ανάρτηση ανώνυμου αναγνώστη στο δημοφιλές blog tro-ma-ktiko.

Τα σχόλια και τους προβληματισμούς τους αφήνω σε εσάς...

<<<<<< ΑΡΧΗ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ >>>>>>>

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ

Γράμμα από έναν οργισμένο Δημοκράτη

Καταραμένε Παπαδόπουλε, 40 χρόνια μετά, και ακόμα τυραννάς τα καημένα παιδιά της νέας τάξης.

Γιατί βρε άθλιε; Νομίζεις πώς δεν θυμάμαι ότι μου στέρησες στο χωριό μου την λάμπα πετρελαίου και τον χωματόδρομο που τόσο αγαπούσα και μου έφερες ηλεκτρικό, άσφαλτο και τηλέφωνο στην καλύβα μου, και που έδωσες 20ετες άτοκο δάνειο για να κάνω σπίτι, με μόνο όρο μάλιστα να έχει την τουαλέτα μέσα!

Και ειλικρινά τσατίζομαι γιατί ο άθλιος ο χουντικός κατάφερνε να φτιάχνει τόσα έργα σχεδόν δωρεάν, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική ΜΟΜΑ! Γιατί ρε χάλασες την πιάτσα; Σε πείραζε να δώσεις την δουλειά σε κανένα εργολάβο; Πέθαναν της πείνας οι άνθρωποι και κοντά σ’ αυτούς και τόσοι άλλοι μεσάζοντες και σύμβουλοι.

Ποιός σου είπε ρε παλιάνθρωπε ότι θέλαμε να γίνουμε Βιομηχανική χώρα και ξεκίνησες να φτιάχνεις σε όλη την Ελλάδα Βιομηχανικές περιοχές ξεκινώντας από τα Οινόφυτα;Αλλά ξέρω γιατί τα έκανες… Γιά να βρίσκουν χιλιάδες Έλληνες δουλειά εκεί, τόσα χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και να ταλαιπωρούνται λες και πείραζε να είχαμε λίγο νέφος περισσότερο;

Ποιός σου είπε ρε ότι θέλαμε να παράγουμε προϊόντα; Εμείς να καταναλώνουμε θέλαμε!Δεν φτάνει αυτό παλιοδικτάτορα, αλλά διέγραψες τα αγροτικά χρέη του πατέρα μου και όλων των αγροτών; Τους καλόμαθες, τους έλυσες τα προβλήματά τους και τώρα κάθε τρεις και λίγο μπλόκα!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά έστελνες και εκείνο τον Μακαρέζο και έκανε συμφωνίες ακόμη και με τους Κινέζους και τους πουλούσες τα αγαθά που έκανε εξαγωγή η χώρα και πέταξες στον δρόμο τόσους μεσάζοντες.

Άσε εκείνος ο Πατακός με το μυστρί του! Βρε μανία!Κάθε μέρα εγκαίνια για σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, γέφυρες, δρόμους και εργατικές κατοικίες! Μας ζάλιζες στα επίκαιρα όποτε πηγαίναμε σινεμά!

Τι κατάφερες ρε; Τί μαγείρεψες και πήρες βραβείο οικονομικής ανάπτυξης το 73 χωρίς να πάρεις δάνεια και να αφήσεις χρέη;Δεν ντράπηκες να ταπεινώσεις το δολάριο επί τόσα χρόνια;Ακούς εκεί! Η δραχμή ισχυρότερη από το δολάριο!Τί σου κάναμε και μας καταράστηκες για να φτάσουμε τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη;

Αχρείε Παπαδόπουλε, αφού έτρωγες μόνο το φαγητό σου, στο τέλος δεν είχες τίποτα να αφήσεις. Το μόνο σου περιουσιακό στοιχείο να ήταν η στολή σου!Και αντί να την δωρίσεις τρομάρα σου στο κράτος είχες ζητήσει να σε θάψουν με αυτήν!

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι γιατί ξεκίνησες την ιστορία να βγάλεις τα πετρέλαια στον Πρίνο και ξεκίνησες να μας βάζεις σε περιπέτειες με τους καλούς μας γείτονες τους Τούρκους;Μια χαρά δεν κοιμόμασταν ήσυχοι; Ήθελες να μας κάνεις παραγωγούς πετρελαίου σαν τους αραπάδες;

Tα εργοστάσια ενέργειας που κατασκεύασες π.χ. στην Πτολεμαΐδα ή στους Φιλίππους που τα έφτιαξες μάλιστα με τους Ρώσους κομουνιστές για ποιόν λόγο τα έκανες;Σώνει και καλά να καταργήσεις όλες τις λάμπες πετρελαίου στα χωριά και γέμιζες στύλους και καλώδια όλη την ύπαιθρο! Βρε μανία.

Χώρια τα στάδια αθλητισμού σε όλη τη χώρα. Άκου λέει «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο»! Άσχημα περνάει τώρα η νεολαία πίνοντας φραπέδες στις καφετέριες;

Βρε άχρηστε αναχρονιστικέ, αντιδημοκράτη ποιός σου είπε ότι ήθελα να μπορώ να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή και να μην φοβάμαι μην μπει κανένας μέσα το βράδυ για πλιάτσικο;Ακούς εκεί να μου κάνει κουμάντο στον αν θα αμπαρώσω την πόρτα μου ή όχι… Ποιός σου είπε ότι ήθελα να νιώθω ασφαλής ρε παλιοφασίστα;

Τέλος σιχαμερέ φασίστα αντί να κάνεις μνημεία για τον Ζαχαριάδη και όλα τα καλά παιδιά που πάλεψαν να μην υπάρχει Έλληνας πάνω από τον Όλυμπο, εσύ τους έστειλες εξορία και ακύρωσες όλα τα σχέδια τους που θα μας έκαναν ένα όμορφο παράδεισο με κολεχτίβες και κολχόζ, όπως τα κατάφεραν οι ευτυχισμένοι γείτονες μας οι Βούλγαροι οι Αλβανοί οι Ρουμάνοι και λοιποί τυχεροί των Ανατολικών χωρών που εισπράττουν τώρα τόσο συνάλλαγμα από τα εργαζόμενα κορίτσια τους στο εξωτερικό, ενώ οι δικοί μας επιστρέφοντας πήραν συντάξεις και τους κοροϊδεύουν.

Αλλά μετά την γκέλα του πολέμου του Γιομ Κιπουρ, πλήγωσες ανεπανόρθωτα τους φίλους μου τους Ισραηλίτες.Ακούς εκεί να μην δώσεις διευκολύνσεις στους Αμερικάνους και τους Εβραίους για χάρη των Αράβων που μας παίρναν όλο το ελληνικό τσιμέντο για τα έργα τους σε μια εποχή που όλοι οι πολίτες και το κράτος εδώ έκτιζαν και τα τσιμεντάδικά μας είχαν τρελαθεί στην δουλειά;Ευτυχώς που μετά τα πούλησε η Νέα Δημοκρατία στους ξένους αφού το – ΠΑΣΟΚ πρώτα τα… κοινωνικοποίησε και τα έκανε ζημιογόνα – και τώρα επιτέλους έτσι ησυχάσαμε!

Δεν ντρέπεσαι βρε άθλιε εχθρέ της Δημοκρατίας;Μας στέρησες ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα να μην τραγουδάμε 14 τραγούδια του Θεοδωράκη; Ξέρεις τι ψυχολογικά τραύματα μας προκάλεσε εκείνη η απαγόρευση; Τραύματα βαθιά που δεν έχουν επουλωθεί ακόμη!

Όλα αυτά τα γράφω γιατί μετά από τόσα χρόνια εξακολουθώ να ακούω τον έξαλλο τον γείτονα μου, που μου τα πρήζει και να φωνάζει κάθε τέτοια μέρα ΖΗΤΩ Η 21 AΠΡΙΛΙΟΥ!Bαρέθηκα να ακούω συνέχεια «Πού είσαι Παπαδόπουλε…» όταν πέφτω στα μπλόκα της Εθνικής οδού όπου διάφορες κοινωνικές ομάδες αγροτών – ποδοσφαιρόφιλων και άλλων διαμαρτυρομένων ανθρώπων ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα – πάντοτε υπό την προστασία της αστυνομίας – να σταματούν την κυκλοφορία, καθώς και κάθε φορά όταν βρίσκομαι στο κέντρο των Αθηνών όπου φιλήσυχοι πολίτες εκφράζουν πολιτισμένα και ειρηνικά την αγανάκτησή τους για τις αδικίες σε βάρος τους, έχοντας επιπλέον παράλληλα την ευθύνη να προστατεύσουν τα καταστήματα, τους εργαζομένους και τους περαστικούς από τους προβοκάτορες φασίστες που σπάνε, καίνε και καταστρέφουν τα πάντα.

Άσε και αυτούς τους ταξιτζήδες που είναι όλοι τους πρώην χαφιέδες της ασφάλειας. Ούστ Φασισταριά!Εγώ είμαι Δημοκράτης ρε, και ας πεινάω, και ας μου έχει βγάλει στο σφυρί η Τράπεζα το σπίτι, και ας είμαι άνεργος και εγώ και τα παιδιά μου και ας ταλαιπωρούμαι όποτε χρειαστεί να πάω στα νοσοκομεία και ας κοιμάμαι κλειδαμπαρωμένος το βράδυ μπας και κάνει ντου κανένας οικονομικός μετανάστης… αφού βέβαια ενημερωθώ πρώτα από την τηλεόραση για τις κλοπές, τις κομπίνες και τις μίζες τόσων και τόσων πρώην υπουργών – πράσινων και γαλάζιων – που οι άνθρωποι τι έκαναν τελικά;

Εξαργύρωσαν τους κόπους και τους αγώνες τους για την εδραίωση της Δημοκρατίας μετά την μεταπολίτευση!Λίγο το έχεις αυτό; Είμαι Δημοκράτης ρέ! Τ’ ακούς;

Κείμενο αγνώστου Έλληνος “Δημοκράτη” από το Διαδίκτυο

<<<<<< ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ >>>>>>>

Διόδια

Εχοντας διαβάσει άπειρα μηνύματα από διάφορους «αγωνιστές» κατά των διοδίων (οι οποίοι , σαν γνήσιοι συνομωσιολόγοι, κατηγορούν όσους διαφωνούν μαζί τους σαν βαλτούς των κατασκευαστικών εταιρειών) θα ήθελα να παραθέσω και εγώ την ταπεινή μου άποψη.

1) Ημουνα νιος και γέρασα περιμένοντας τόσα χρόνια το δημόσιο να φτιάξει σωστούς δρόμους.ΠΛΗΡΩΝΩ ΛΟΙΠΟΝ αδιαμαρτύρητα έτσι ώστε να προλάβω να δω σωστούς δρόμους πριν πεθάνω και, απλά, ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ποιος τους εκμεταλλεύεται..

Και αφήνω τους «αγωνιστές» να παλεύουν για δρόμους που ΘΑ είναι ΚΑΙ ποιοτικοί ΚΑΙ δημόσιοι (όλοι ξέρουμε ότι αυτό ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ). Άντε λοιπόν και «καλά σαράντα» περιμένοντας.

2) Πραγματικά είδα το τμήμα της Εθνικής Αθήνας-Θήβας που χρησιμοποιώ να φτιάχνεται ΑΜΕΣΩΣ και ΑΡΙΣΤΑ μετά των εκχώρηση της παραχώρησης (ιδιωτική πρωτοβουλία γαρ). Οπότε ΧΑΛΑΛΙ τα διόδια.

ΜΕΜΠΤΟ όμως το ότι όλα τα έργα γίνονταν καλοκαίρι αυξάνοντας κάθετα την ταλαιπωρία του κόσμου και μειώνοντας κάθετα τα κόστη ασφαλτόστρωσης ώστε να μεγιστοποιούνται τα κέρδη. Αλλά και πάλι δεν φταίνε οι εταιρείες αλλά το χαζο-διεφθαρμένο δημόσιο που δεν έβαλε σχετική ρήτρα .

3) Πληρώνω ΜΟΝΟ όταν βιάζομαι!!! Γιατί, αυτή είναι η έννοια των διοδίων. Αν όλοι οι αυτοκινητόδρομοι ήταν τζάμπα, τότε ΟΛΟΙ θα τους χρησιμοποιούσαν για ψύλλου πήδημα και τότε θα ήταν μονίμως μποτιλιαρισμένοι.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ π.χ. την Αττική Οδό για ψύλλου πήδημα και όταν δεν βιάζομαι και μετά να γκρινιάζω γιατί είναι ακριβή. Απλά χρησιμοποιώ τους άλλους δρόμους που είναι ΤΖΑΜΠΑ και γλυτώνω την γκρίνα και την ζοχάδα..

Αν όμως βιάζομαι, ΝΑΙ την πληρώνω και ΧΑΛΑΛΙ στην εταιρεία που την έφτιαξε και την συντηρεί.

Γιατί τόσα χρόνια ΒΑΡΕΘΗΚΑ να χαλάω 1 ώρα (τουλάχιστον) για να βγώ στην Εθνική. ΧΑΛΑΛΙ τα 2.8 eur για να βγαίνω στον μισό (και λιγότερο) χρόνο ΟΤΑΝ ΒΙΑΖΟΜΑΙ.

Κάποιοι νομίζουν ότι παίρνοντας τους παράδρομους τιμωρούν τις Εταιρείες. Στην πραγματικότητα όπως εξυπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο υπάρχουν οι αυτοκινητόδρομοι. Χρησιμοποιώντας τους παράδρομους, αποσυμφορούν τους αυτοκινητόδρομους ώστε να εξυπηρετούνται αυτοί που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ χρειάζονται τον γρήγορο τρόπο μετακίνησης την δεδομένη στιγμή και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν την αξία αυτής της υπηρεσίας.

Από την άλλη, ΜΕΜΠΤΟ όταν οι παράδρομοι είναι σε ΑΘΛΙΑ κατάσταση (π.χ. Μαλακάσα-Δήλεσι) ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΣ έτσι τον κόσμο να πάει από τον αυτοκινητόδρομο και να πληρώσει τα διόδια!!!! Και πάλι όμως δεν φταίνε οι εταιρείες αλλά το χαζο-διεφθαρμένο δημόσιο που δεν έβαλε σχετική ρήτρα ή που (αν έβαλε) δεν μπορεί να την εφαρμόσει.

ΜΕΜΠΤΟ ακόμη που πριν μπεις στην Αττική Οδό, δεν ξέρεις αν υπάρχουν κυκλοφοριακά προβλήματα. Σχετικές προειδοποιήσεις σε φωτεινές ταμπέλες υπάρχουν συνήθως ΜΕΤΑ τα διόδια. Οπότε νοιώθεις κ λίγο μ@λ@κ@ς όταν, λίγα μέτρα αφού έχεις πληρώσει τα διόδια, διαπιστώνεις ότι σε περιμένει μποτιλιάρισμα οπότε τα 2.8 ευρουλάκια σου πήγανε στράφι. Να μην ξαναπώ όμως πάλι για το ποιος φταίει…..

4) ΝΑΙ, θα πληρώσω στο Ζευγολατιό για τον δρόμο (Κόρινθος-Πάτρα) που ΘΑ φτιαχτεί. ΝΑΙ, θα πληρώσω γιατί ΒΑΡΕΘΗΚΑ τόσα χρόνια να παραμένει αυτός ο δρόμος-καρμανιόλα απαράλαχτος και, ΝΑΙ, θα πληρώσω μήπως και προλάβω να τον δώ να τελειώνει.

Και, ναι, αν δεν βιάζομαι, θα πάρω την παλιά εθνική που είναι ΤΖΑΜΠΑ!!!!!

Τέλος, θέλω να αναφέρω ότι πραγματικά απόρησα με τις ενέργειες ενός «αγωνιστή» που, όπως διάβασα σε κάποιο blog (μπορεί και στο troktiko), το Πάσχα του 2010 προσπάθησε να πουλήσει μαγκιά στα διόδια της Ελευσίνας προσπαθώντας να περάσει τζάμπα με αποτέλεσμα να ταλαιπωρηθεί με αστυνομίες κλπ (και γκρίνιαζε και από πάνω)

Με δεδομένο ότι την τελευταία φορά που πέρασα τα διόδια της Ελευσίνας τα είδα να λειτουργούν κανονικά, προφανώς το μόνο που κατάφερε ήταν να ταλαιπωρήσει με την πολύωρη καθυστέρηση την οικογένειά του και να τους χαλάσει το Πάσχα. Πανέξυπνη και επιτυχημένη κίνηση. Πραγματικά.

Αποδείξεις: Τελικά ποιός φοροκλέπτει?

Αναφορικά με την άρθρο στην Ναυτεμπορική σχετικά με την δεύτερη ταχύτητα του "κινήματος των αποδείξεων", θα πρέπει να αναλογιστούμε τελικά ποιός είναι συτός που φοροκλέπτει σε περίπτωση μη εκδόσεως αποδείξεως.

Είναι, νομίζω, προφανές σε όλους ότι σε περίπτωση π.χ. μιας ταβέρνας που δεν κόβει απόδειξη για το φαγητό που μας προσέφερε, φοροκλέπτης είναι η ταβέρνα καθώς εισέπραξε από εμάς τον ΦΠΑ (που είναι ενσωματωμένος στην τελική τιμή) και δεν την απέδωσε στο κράτος (καθώς ο ΦΠΑ αποδίδεται με βάση τις εκδιδόμενες αποδείξεις/τιμολόγια)

Τι γίνεται όμως σε περιπτώσεις άλλων υπηρεσιών, όπως π.χ. διαφόρων τεχνιτών, όπου η έκδοση απόδειξής είναι θέμα διαπραγμάτευσης?

Ας μου επιτραπεί μία ίσως αιρετική αλλά σίγουρα δυσάρεστη άποψη...

Η πληρωμή του ΦΠΑ είναι φορολογική υποχρέωση του ΤΕΛΙΚΟΥ καταναλωτή ή λήπτη της υπηρεσίας.

Με λίγα λόγια ο καταναλωτής ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να πληρώσει τον ΦΠΑ σε αυτόν που του πουλά την υπηρεσία/προϊόν και αυτός με την σειρά του (ο πωλητής) είναι υποχρεωμένος απλά να την αποδώσει στο κράτος.

Σε περίπτωση λοιπόν π.χ. ενός τεχνίτη που εκτελεί μία εργασία και δεν κόβει απόδειξη, είναι προφανές ότι φοροκλέπτες είναι και ο τεχνίτης αλλά ΚΑΙ Ο ΛΗΠΤΗΣ της υπηρεσίας που του παρέχει ο τεχνίτης.

Ο μεν πρώτος γιατί αποκρύπτει εισόδημα ο δε δεύτερος γιατί αποφεύγει την πληρωμή ΦΠΑ την οποία είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ σαν τελικός λήπτης να πληρώσει (είναι προφανές ότι ο ΦΠΑ είναι αδιάφορος για τον τεχνίτη καθώς θα τον αποδώσει μόνο εάν τον εισπράξει κόβοντας απόδειξη)

Μήπως λοιπόν θα πρέπει να γίνει φορολογικό αδίκημα με βαριά πρόστιμα και για τον ΛΗΠΤΗ/ΤΕΛΙΚΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ η μη λήψη απόδειξης?

Λυπάμαι που γίνομαι αιρετικός ξεστομίζοντας απλά την αλήθεια και προτείνοντας κάτι που θα πονέσει όλους και περισσότερο τους ασθενέστερους καθώς ο ΦΠΑ, σαν ΕΜΜΕΣΟΣ φόρος, έχει την επαχθή ιδιότητα να βαρύνει ΟΛΟΥΣ και, αναλογικά, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ τους οικονομικά ασθενέστερους.

Να φύγετε, να πάτε αλλού...

Οι απανταχού υποχόνδριοι όλων των "ειδικοτήτων" ίσως θα πρέπει να ρίξουν μια ματιά στο θαυμάσιο άρθρο του Ζαν ντε Κερβαντουέ με τίτλο "Πληθώρα άχρηστων ειδήσεων για την υγεία" στην Καθημερινή.

O Ζαν ντε Κερβαντουέ είναι Καθηγητής Οικονομικών της υγείας και επί χρόνια Γενικός Διευθυντής των γαλλικών νοσοκομείων.

Στο άρθρο στιλιτεύεται η υπερπληροφόρηση γύρω από την υγεία και την οικολογία, η δημιουργία φοβιών που αυτή συνεπάγεται και τα πολλές φορές καταστροφικά αποτελέσματα που έχουν τα παραπάνω.

Παραθέτω ορισμένα αποσπάσματα:

• Είναι πολύ παράξενο να βλέπει κανείς σε μια χώρα όπου το 40% είναι καπνιστές και ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων είναι παχύσαρκοι, οι άνθρωποι να φοβούνται τις διοξίνες και δεν ξέρω τι άλλο, ενώ οι πιθανότητες να θιγούν από αυτές είναι μηδαμινές
• Το DDT είναι ένα αποτελεσματικό φυτοφάρμακο, όχι πολύ επικίνδυνο για τον άνθρωπο. Βοήθησε σημαντικά στην μείωση της φυματίωσης σε χώρες όπως το Μπαγκλαντές. Μία από τις παρενέργειές του όμως ήταν πως έκανε εύθραστο το τσόφλι των αυγών των άγριων γερακιών στο Λονγκ Αϊλαντ και των καφέ πελεκάνων στην Λουϊζιάνα. Η (παγκόσμια) κατάργηση των DDT βοήθησε τα πουλιά αλλά αύξησε την ανθρώπινη θνησιμότητα από φυματίωση σε υπανάπτυκτες χώρες.
• Ο περιορισμός της χρήσης φυτοφαρμάκων είναι εφικτός μόνον εφόσον χρησιμοποιήσουμε τα μεταλλαγμένα.
• Δεν θεωρώ πως δεν υπάρχουν οικολογικά προβλήματα, αλλά πως οι θέσεις των οικοιλόγων, συχνά, δεν είναι βάσιμες
• Στο παράδειγμα των μεταλλαγμένων ή των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, οι οικολόγοι ή οι αντιρρησίες δεν θα είναι ποτέ ικανοποιημένοι. Μας υποχρεώνουν να κάνουμε αυτό που στον Μεσαίωνα ονομαζόταν η «διαβολική απόδειξη». Σας κατηγορώ ότι συνεργάζεστε με τον διάβολο και σας ζητώ να αποδείξετε το αντίθετο. Σας ζητώ να αποδείξετε το αδύνατο. Και αυτό γιατί δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι ένα προϊόν δεν είναι τοξικό
• Αν ανακαλύπταμε σήμερα την ασπιρίνη η χρήση της θα απαγορευόταν. Παρά την αδιαμφισβήτητη θετική της δράση έχει τόσες παρενέργειες που σήμερα θα την απαγορεύαμε. Δίνουμε τόσο πολύ βάρος στους κινδύνους και τόσο λίγο στα πλεονεκτήματα, γεγονός που ανεβάζει εξαιρετικά το κόστος, με συνέπεια να μειώνεται διαρκώς το συλλογικό όφελος
• Η ισχυροποίηση των Γερμανών Πράσινων χρηματοδοτήθηκε από τη Σοβιετική Ενωση, ιδιαίτερα στον τομέα των πυρηνικών. Δεν δημοσιεύουν ποτέ τους ισολογισμούς τους. Η Greenpeace δεν δημοσιεύει ποτέ ισολογισμούς. Απαιτούν διαφάνεια από τους άλλους, αλλά όχι από τον εαυτό τους
  

Να σημειώσω και εγώ εδώ με την σειρά μου ότι είναι από θλιβερό έως εξοργιστικό να βλέπεις την επιρροή που έχουν οι διάφοροι (πολλές φορές πλήρως) άσχετοι υποχόνδριοι φωνασκούντες στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

• Οχι στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας (αλλά όλοι με ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι)
• Οχι στις γραμμές υψηλής τάσεως της ΔΕΗ (αλλά απολαμβάνουν ταυτόχρονα όλες τις ευκολίες που προσφέρει ο ηλεκτρισμός)

Τα δύο παραπάνω, όπως και τα μεταλλαγμένα, είναι η πεμπτουσία της "διαβολικής απόδειξης". ΔΕΝ έχει αποδειχτεί ότι βλάπτουν, ΔΕΝ έχει όμως αποδειχθεί και ότι ΔΕΝ βλάπτουν. Αρα για να είμαστε σίγουροι, να τα απαγορεύσουμε. Η υποχονδριακή γελοιότητα σε όλο της το μεγαλείο.....

• Οχι στα μεταλλαγμένα, όχι στα φυτοφάρμακα (χωρίς βέβαια να έχουμε φυτέψει ποτέ μας ούτε μαϊντανό για να το δούμε να τον τρώνε τα σκουλήκια, πολύ περισσότερο να είσαι αγρότης και να περιμένεις να ΖΗΣΕΙΣ από αυτόν τον μαϊντανό)
• Οχι στα μεταλλαγμένα, όχι στα φυτοφάρμακα (απαιτώντας εννοείται να καταφτάνουν φτηνά ζωικά και φυτικά προϊόντα σε τεράστιες ποσότητες στις απανταχού μεγαλουπόλεις στις οποίες που έχουμε απλώσει τις αρίδες μας κατά εκατομύρια, περιμένοντας από τους λιγοστούς αγρότες να μας ταϊσουν φτηνά και οικολογικά. Αστεία πράγματα δηλαδή....)
• Προστασία για τους λύκους (βέβαια, δεν τρώνε τα δικά μας πρόβατα.....)
• Προστασία για τις οχιές (εμείς ζούμε στην πόλη, δεν τα βλέπουμε να σουλατσάρουν στούς δρόμους και στα σπίτια μας στο χωριό, ούτε κινδυνεύουν να δαγκώσουν τα δικά μας παιδιά)
• Οχι στην υποθαλλάσια ή υπερθαλάσσια παράκαμψή του Μαλιακού (χαλάλι τα παραπάνω χιλιόμετρα, τα παραπάνω καύσιμα και η παραπάνω μόλυνση)
• Ναι στις αρκούδες, όχι στην Εγναντία Οδό (και ας προσέφερε, ποικιλοτρόπως, σημαντική αύξηση του εισοδήματος στην Βόρεια Ελλάδα)
• Οχι στους δρόμους και αυτοκινητοδρόμους (όλοι στις παραλίες με τα λεωφορεία, νοικοκυρές να κάνουν ορθοπεταλιές στου Ζωγράφου με τα ποδήλατα φορτώμενα με τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ, υπάλληλοι να κάνουν ορθοπεταλιές στην Συγγρού με 40 βαθμούς Κελσίου και τα laptop στον ώμο. Γελοιότητες....)

Με λίγα λόγια: Θέλουμε όλα τα καλούδια του σύγχρονου τρόπου ζωής αλλά δεν είμαστε διατεθιμένοι να πληρώσουμε το όποιο κόστος. Ή επιδιώκουμε το κόστος να μετατεθεί στην διπλανή περιοχή.

Στην ουσία, δε θέλουμε π.χ. κατάργηση των κεραιών γιατί τότε το κινητό ΜΑΣ τηλέφωνό θα ήταν άχρηστο.

Απλά θέλουμε "να φύγουν, να πάνε αλλού"....

Διαβάστε το όλο άρθρο του Ζαν ντε Κερβαντουέ με τίτλο "Πληθώρα άχρηστων ειδήσεων για την υγεία"

<=

Θεωρία των παιγνίων ή "Εσύ που ήσουν όταν ασελγούσαν στην σάρκα της Δημοκρατίας"

Παραθέτω δύο θαυμάσια μηνύματα που μου προώθησαν φίλοι και που υπενθυμίζουν την αυτοκριτική που πρέπει να κάνουμε όλοι μας. Γιατί η αυτοκριτική (και η αυτογνωσία) του ευατού μας πρέπει να προηγείται της κριτικής που κάνουμε σε άλλους....

Πριν όμως αρχίσουμε να μουτζωνόμαστε, να κατηγορούμε τους ευατούς μας και την φυλή μας για όλα τα δεινά που μας βρήκαν και πριν προβούμε σε μαζικά χαρακίρια, θα πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως τελικά οι συμπεριφορές που αναλύονται στα συνημμένα μηνύματα δεν είναι τελικά αποτέλεσμα τις δικιάς μας, ελληνικής διοσυγκρασίας αλλά μήπως ακολουθούν κάποιους γενικότερους και, τελικά, αναμενόμενους κανόνες συμπεριφοράς.

Βλέπετε εκεί που τέμνονται οι 4 (ολογράφως τέσσερεις) διαφορετικές επιστήμες των Μαθηματικών, Οικονομίας, Κοινωνιολογίας και Ψυχολογίας, υπάρχει η Θεωρία των Παιγνίων που αναλύει ακριβώς αυτό. Πως δηλαδή ενώ το κάθε άτομο λειτουργεί λογικά για την προώθηση του ατομικού του συμφέροντος, επειδή όλοι κάνουν το ίδιο, το ατομικό συμφέρον του καθενός -και τελικά όλων- πλήττεται περισσότερο.

Διαβάστε τα συνημμένα μηνύματα και στην συνέχεια το άρθρο για την Θεωρία των Παιγνίων του Γιαννου Β. Μπενοπουλου στην Καθημερινή.

<<<< ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΩΤΟ >>>>

ΕΣΥ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ???????

Έχω βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την κατάθλιψη...
Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου, για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου...

Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή...
Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;
Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;

Πού ήσουν όταν μας κοροϊδευαν, μας ξεπουλούσαν, μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη κι εσύ τα κυνηγούσες;

Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το φακελλάκι για να σε κάνει καλά και αντί να τον καταγγείλεις τον πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον "γιατρέ μου"?

Πού ήσουν όταν έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής στην τηλεόραση και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο, δηλώνοντας 10,000 ευρώ εισόδημα...
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης..." έλεγες....

Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να του δώσεις γροθιά στη μούρη του καργιόλη αλλά μετά δεν θα έβγαινε η άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο ελληνάρα...

Το σάλιο σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου έκανε τον ελεγχο στην επιχειρησούλα σου, στον εφοριακό που ανακάλυψε τις δικές σου λαμογιές... Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο κράτος.

Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου, το άχρηστο σπλάχνο σου, που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους...

Πού ήσουν όταν ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων ήθελα να πω), με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη μεγαλύτερη σημαία...

Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για το δίκαιο του λαού, πηδώντας πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό για να σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό, συμβασιούχο στο δήμο... άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του (όχι ρε!!! πλέον μπαίνεις στο φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί)

Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να πληρώσεις λιγότερα, για να πάρεις το τέρας suv που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου με το μέγεθός του...

Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία στη δασκάλα του παιδιού σου που μαλακίες έμαθε, μαλακίες το μαθαίνει, όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί αλλά πού να τρέχεις τώρα έχεις κι άλλες δουλειές...
Αλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο Λονδίνο να σπουδάσει... εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος...

Πού ήσουν συνδικαλιστή της πλάκας και του ελέους όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια επιχείρηση, κατέβαζες τους διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας, δημιουργώντας τόσα προβλήματα, ίσα για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου μικροσυμφέροντα...

Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε μύτη; αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες χρηματιστήριο λες και είναι λοτταρία...
Πού ήσουν όταν εταιρείες ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο προσωπικό, χτύπαγαν λίμιτ απ κάθε μέρα...
Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού, πιστεύοντας ότι θα γίνεις πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω)...

Πού ήσουν όταν το χέρι σου πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο δάσος, όταν γεμίζεις τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ ρε πια, φρέντο ελεος, πού ζεις;)

Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο αυτί του διπλανού, αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε, εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια μου και είμαι μια χαρά... γκρααααααου)

Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα μετά το άλλο... όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες" αποδεικνύονταν κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων... σταμάτησες να παντρεύεσαι, να βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της εκκλησίας επρος ένδειξιν της
αηδίας σου;
Σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη...

Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε άκρη... πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία, πήρες το τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες... τουμπεκί ψιλοκομμένο... και ναι! τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά...

Πού ήσουν όταν τα ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου... έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες.. τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την πίπα; και για το πάπλωμα κουβέντα κανείς... για την ταμπακέρα σιωπή...

Όλοι βολεμένοι στον μικρόκοσμό τους.. .ποιος θα έχει την πιο μεγάλη τζιπούκλα, την πιο γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα, τα πιο όμορφα παιδιά... τις πιο καλές σπουδές, το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο άνετο σαλόνι, το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη
πλασμα(τική) τηλεόραση, το πιο σύγχρονο ηχοσύστημα... τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο
χλιδάτες αποδράσεις, τις πιο γκλαμουράτες εξόδους...

Και δανειζόσουν λαμόγιο, δανειζόσουν...
όχι χρήμα... χρόνο δανειζόσουν...

Και απλά ο χρόνος τέλειωσε...
Κάποτε θα ερχόταν η ώρα... νομοτελειακό είναι....

Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε...
Αποδέξου και μη φωνάζεις...
Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ...
ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ...
ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ...

Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή αυτοκριτική...
να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα καθαρίσουμε τα σκατά που ΕΜΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ...
που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ...

Σταμάτα λοιπόν τις κορώνες, κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής" σου & σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικάσου λάθη...

<<<< ΜΗΝΥΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ >>>>

"Στη σάρκα της δημοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

Kριση που δεν είναι μονο λογιστική, κρίση που...δεν αποτυπώνεται μονο σε οικονομικα μεγεθη, αλλα είναι κριση βαθυτατη και ριζωμενη πια στις ζωες ολων μας.

Ειναι κριση αξιων,νοοτροπιας και ηθους. Ειμαι ενας πολιτης που ζω και εργαζομαι στη χωρα αυτή και θεωρω τον εαυτο μου μοναδικο και αναντικαταστατο, σπανιο ειδος της ανθρωπινης αλυσιδας που ολοι πρεπει να φροντιζουν για μενα, γιατι ...εχουμε δημοκρατια.

Γειτονα,συμπολιτη,συνανθρωπε, μπορει να μην καταχραστηκα δημοσιο χρημα, μπορει να μην εγινα πολιτικος, μπορει να μην εχτισα βιλες, μπορει να μην εκανα χλιδατους γαμους στο εξωτερικο, μπορει να μη μπηκα σε κοτερο ποτε μου, αλλα σε εκλεψα και εγω και σε θα σε κλεβω συνεχεια και καθημερινα, γιατι ειμαι συμφεροντολογος,ατομιστης ,ναρκισσος, ασυνεπης, που δεν ξερω τι θα πει αυτοκριτικη και παντα μου φταινε οι αλλοι.

Σου έκλεψα την ησυχία σου όταν για να επιδειχτώ στη γειτονια περασα απ το σπιτι σου με διαπασων τη μουσικη και την εξατμιση να μουγκριζει. Σού έκλεψα την γαληνη σου όταν προσπαθησες να περασεις τη διαβαση πεζων και εγω εστεκα αγερωχος με το 36 ατοκες δοσεις αυτοκινητο μου πανω της.

Σου έκλεψα τη θεση παρκινγκ βαζοντας οριζοντια τη μηχανη μου, γιατι στη γειτονια υπαρχω μονο εγω και η γυναικα μου πρεπει να παρκαρει χωρις να δυσκολευτει όταν ερθει απ τη δουλεια.

Σου κλεψα τη ουρα στο σουπερ μαρκετ, γιατι βιαζομουν.Σου ζητησα 120 ευρω για να σου βαλω ένα αιρ κοντισιον χωρις να σου κοψω αποδειξη. Σου πηρα 100 ευρω την ημερα για ένα δωματιο το χειμωνα σε χωριο της ελληνικης υπαιθρου, γιατι μια καντηλήθρα στην παρουσιασα για τζακι.

Μου πληρωσες 4 ευρω τον καφε και 6 ευρω τη χωριατικη και 10 ευρω το ποτο, γιατι ολοι τοσο τα εχουν. Εκμεταλλευτηκα την πετρελαικη κριση και χωρις καθυστερηση σου ανεβασα την τιμη στα καυσιμα αισχροκερδοντας εις βαρος σου, ενώ ξεχασα να τις κατεβασω όταν περασε η κριση.

Σου στερησα τα δελτια κοινωνικου τουρισμου, γιατι μπορω να αποκρυπτω εισοδηματα και να εμφανιζομαι σαν δικαιουχος. Πηρα επιδοματα και επιδοτησεις με πλασματικα στοιχεια και τωρα φωναζω να φερουν πισω τα κλεμμενα.

Σηκωσα κομματικες σημαιες, ενιωθα δεος όταν με κερναγε και με χαιρετουσε ο βουλευτης στο καφενειο, ψηφιζα για ιδιοτελεις σκοπους, ξερογλυφομουν στα πολιτικα γραφεια για να εχω έναν ανθρωπο για τις δουλειες μου και τωρα απαιτω να παει φυλακη.

Έδωσα φακελακι σε γιατρο για να σε παρακαμψω στη λιστα και να σωθώ εις βαρος σου. Λάδωσα τον μηχανικο της πολεοδομιας να κανει τα στραβα ματια μεχρι να σηκώσω το αυθαιρετο σε δασικη εκταση και μετα πηγα στο συνταγμα σε καντηλοφορια να κλαψω για τα δαση που καηκαν. Εψαξα και βρήκα γνωστο στην εφορια να γλιτώσω το προστιμο που μου επιβλήθηκε για φορολογικες παραβασεις και μετα παραπονέθηκα για τη διαπλοκη.

Προειδοποίησα με φωτεινο σινιαλο παραβατες οδηγους για υπαρξη τροχονομικου μπλοκου και μετα διαμαρτυρηθηκα γιατι η τροχαια δεν τους γραφει.

Πεταξα το αδειο πακετο τσιγαρων απ το αυτοκινητο και μετα θυμωσα με την αμελεια των αρχων να καθαρισουν τα φρεατια και να πλημμυρίσει η γειτονιά μου. Σε εμποδισα να περπατησεις ελευθερα στο πεζοδρομιο, γιατι αφησα το αυτοκινητο, μιας και πεταχτηκα για δυο λεπτα σε μια δουλεια.

Τα εβαλα με τους αλλοδαπους που μολυνουν την χωρα μου, ενώ τους εκμεταλλεύτηκα για φτηνή και ανασφαλιστη εργασια. Εβγαλα το σκυλο βολτα δηλώνοντας τη ζωωοφιλια μου αλλα ξεχναω να μαζεψω τα περιτωματα του υπονομευοντας την υγεια σου.

Εμπιστεύτηκα τους δημοσιογραφους, τους θεωρησα αυθεντιες, τους αφησα να με καθοδηγησουν. Με μπερδεψαν, με αλλοτριώσανε. Μου ειπανε πως οι γερμανοι συντακτες του Spiegel είναι ανθελληνες, ενώ ειδα την ιδια μερα οπαδους των δυο μεγαλων ομαδων να μη σέβονται την ανακρουση του εθνικου υμνου.

Μου ειπανε πως ξενοι ετοιμαζονται να αγορασουν νησια μας και ειδα Έλληνες να καταπατουν την ακτογραμμη φτιαχοντας ιδιωτικα λιμανια και να μου ζητουν χρηματα, ώστε να μου επιτρεψουν το μπανιο. Μου ειπανε πως τα σταδια των Ολυμπιακων Αγωνων φτιαχτήκανε για μενα και θα μεινουν σε μενα και ειδα να δινονται στην οικονομικη ελιτ και στις αθλητικες εταιρίες.

Μου ειπανε πως ο διαγωνισμος τραγουδιου της Εurovision είναι εθνικη υποθεση, ενώ ειδα πως είναι ένας θιασος που τρεφει το life style με χρηματα φορολογουμενων.

Μου ειπανε πως η επενδυση του χρηματιστηριου εχει εγγυημένες αποδοσεις και οι προβλεψεις είναι αισιοδοξες και ειδα μια καλοστημενη κομπινα με την ομηρια χιλιαδων μικροεπενδυτων.

Μου ειπανε πως μετα τις κραυγες των ζωντανων συνδεσεων, υστερα από μεγαλες τραγωδιες και καταστροφες, το μαχαιρι θα φτασει στο κοκκαλο και ότι θα παρακολουθουν την υποθεση και ειδα να την συγκαλύπτουν και να την ξεχνουν. (Σάμινα, σεισμοι, πυρκαγιες, χρηματιστηριο)

Μου ειπανε πως οι δημοσιογραφοι είναι οι ελεγκτες της εξουσιας και προστατες των αδυνατων και ειδα να γίνονται εκδοτες,κομιστες και διαπλεκομενοι με το κεφαλαιο και την εξουσια.

Μπερδευομαι, ρε γαμωτο, δυσκολευομαι να καταλαβω! Η σύγχυση μεγαλη...! Ενώ ηξερα πως τα τανκς που κατεβηκαν στους δρομους και κατελυσαν την δημοκρατια, αυτό ζημιωσε τη χωρα μου, ειδα πως οι αγροτες μπορουν να κλεινουν τους δρομους, οι λιμενεργατες τα λιμανια, γιατι τα αιτηματα των συντεχνιων είναι πιο πανω απ τα δικα μου δικαιωματα.

Ενώ ηξερα πως η αριστερα είναι προοδευτικο κινημα, ειδα ότι αποτελει τροχοπεδη σε κάθε μεταρυθμιση.

Ενω ηξερα πως η δεξια είναι πατριωτικο κομμα, ειδα να σαμποταρει τους θεσμους και να διαβρωνει τις αξιες και το νομιμο να γινεται ηθικο.

Ενώ ηξερα πως σοσιαλισμος είναι αναδιανομη εισοδηματος και κοινωνικη δικαιοσυνη, ειδα πλουτισμο ημετερων, σκανδαλα και κοινωνικη ανισοτητα.

Ενώ ηξερα πως ο εθνικιστης θεωρει την πατριδα του υπερ ανω ολων, ειδα να φορα τη ναζιστικη μποτα και τον αγκυλωτο σταυρο που το '41 εισεβαλε στη πατριδα του και σκοτωσε Έλληνες.

Ενώ ηξερα πως ο αναρχικος είναι φορεας επαναστατικων ιδεων και εναντιωνεται στο συστημα, ειδα να πηγαινει στις καταληψεις με ταξί, να ντυνεται με γνωστες φιρμες πολυεθνικων και να επικαλειται το ιδιο το συστημα που θελει να ανατρεψει.

Ενώ ηξερα πως ο συνδικαλιστης είναι προαγωγός τον δικαιωματων των εργαζομενων και ακαμπτος υπερασπιστης, ειδα να γινεται βουλευτης και να διαπλεκεται στα γραναζια της εργοδοσιας.

Ενώ ηξερα πως τα κομματα είναι στυλοβατες της δημοκρατιας, ειδα να αυθαιρετουν, να εμφανιζονται σαν συμμοριες και να καπηλεύονται τους θεσμους.

Και τοτε εχασα τελειως τον ελεγχο.. Ενώ ηξερα πώς είναι να φερεσαι σαν πολιτης και σαν ανθρωπος εχοντας υποχρεωσεις και δικαιωματα, προτιμησα να φερθω σαν καταναλωτης και χουλιγκανος.

Ενώ οι καλυτεροι μου φιλοι είναι Παναθηναϊκοι, πηγα στο Καραϊσκακη να τους βρισω τη μανα και να τους πεταξω φωτοβολιδες, γιατι η χαρα της νικης είναι μονο δικο μου προνομιο.

Ενώ ελεγα πως οι πολιτικοι είναι εντολοδοχοι ξενων συμφεροντων και υπηρετουν οικονομικους παραγοντες, με φανατισμο τους υποστηριζα στις εκλογες δινοντας τους μια ακομη ευκαιρια.

Και καπως ετσι εφτασα να ζω το ψέμα μου συμπολιτες.Επιδοθηκα σε ασταματητη καταναλωση προκειμενου να βρω ταυτοτητα.

Υποτιμησα τη σημασια της παιδειας και των αξιων και προτιμησα να μιμηθω το life style της τηλεορασης.

Ταυτισα την ευτυχια με το τριημερο στην Αραχωβα και το 4Χ4 τζιπ.Η αυταπατη της παντοδυναμιας μου ενισχυθηκε με την πιστωτικη καρτα... μπορουσα να αποκτησω περισσοτερα από οσα δικαιουμαι.

Χωρις εγκρατεια ζητησα να δανειστω για να απολαυσω αγαθα που εβλεπα να απολαμβανουν οι πλουσιοι και ηθελα να τους μοιασω.

Εγκατελειψα το χωριο μου για να γινω υπαλληλος των 700 ευρω. Αφησα την ποιοτητα ζωης στην υπαιθρο για να ζησω σε ένα δυαρακι στην Κυψελη. Περιφρονησα τα πανηγυρια στην επαρχια, γιατι στα μπουζουκια πια γινεται η επιδειξη και το νυφοπαζαρο.

Ενιωθα σπουδαιος αν τη Δευτερα το πρωι μιλουσα στη δουλεια για το διημερο που περασα στα χιονια η την κρεπαλη στα μπουζουκια.

Χρεοκοπησα Νεοελληνα... γιατι πια δεν ξερω τι είναι σωστο και τι λαθος,τι είναι δικαιο και τι αδικο.

ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ... δεν θα λυτρωθώ απ τα spreads ουτε απ τους οικους αξιολογησης..

Για να σηκωθω ξανα χρειαζεται περισυλλογη, συγκεντρωση και αυτοκριτικη, χρειαζεται εσωτερικη επανασταση.

Ηρθε ο καιρος να αλλαξω, γιατι αν δεν το κανω, η νεα γενια από λαμογια παραμονευει να παρει τη θεση των απερχομενων και το νέο κυμα σκανδαλων που θα παραξει ξανα το συστημα θα με βρει παλι να σκουζω σαν βικτωριανη παρθενα...'

Κλειστε τους ολους φυλακη!!!"

<<<< ΤΕΛΟΣ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ >>>>

Διαβάστε και το άρθρο για την Θεωρία των Παιγνίων του Γιαννου Β. Μπενοπουλου στην Καθημερινή.

Τα συμπεράσματα δικά σας.........